Uzun yıllar boyunca hasar, poliçe onay, satış ve aktüerya gibi uzmanlık alanlarına göre yapılandırılmış olan bir sigorta şirketi; zamanla bireysel tüketicilerin, büyük ticari işletmelerin ve kamu kurumlarının risk profillerinin, beklentilerinin ve işlem hacimlerinin birbirinden tamamen farklılaştığını gözlemlemiştir. Eski yapıda, büyük ticari bir müşterinin talebi farklı uzmanlık birimleri arasında dolaşırken karar alma süreci uzamakta ve müşteri memnuniyeti düşmektedir. Bu sorunu çözmek amacıyla üst yönetim, şirketi "Bireysel Müşteriler", "Ticari İşletmeler" ve "Kamu Kurumları" olmak üzere üç ana birime ayırmış; her bir birimin bünyesine yalnızca o gruba hizmet verecek olan özel satış, poliçe onay ve hasar uzmanlarını yerleştirmiştir.
Buna göre, sigorta şirketinin yeni organizasyon yapısında benimsediği bölümlere ayırma ölçütü ve bu yeni yapının işletmeye getireceği en belirgin yapısal dezavantaj aşağıdakilerin hangisinde birlikte verilmiştir?
- Müşteri temelli — Aynı işlevlerin farklı gruplar altında tekrar edilmesi nedeniyle kaynak israfı oluşması ve genel idari maliyetlerin artmasıAnswer
- BÜrün temelli — Farklı hizmet paketleri arasında eşgüdümün zorlaşması ve üst yönetimin kontrol alanının daralması
- CFonksiyonel temelli — Çalışanların örgütün bütünü yerine sadece kendi uzmanlık alanlarına odaklanması sonucu bölüm körlüğü yaşanması
- DMatris — Çalışanların hem fonksiyonel hem de proje yöneticisine rapor vermesi nedeniyle yetki çatışmalarının ortaya çıkması
- ESüreç temelli — İşlem adımları arasındaki yüksek bağımlılık nedeniyle bir birimdeki aksaklığın tüm hizmet akışını sekteye uğratması