Sosyal hizmetler alanında faaliyet gösteren ulusal düzeydeki bir kamu idaresinde Genel Müdür, yurt çapındaki taşra projelerine ilişkin ihale onay yetkisini ilgili Genel Müdür Yardımcısına devretmiştir. Genel Müdür Yardımcısı, yüksek bütçeli bir projenin ihale dosyasında Mali Hizmetler Biriminden bütçe uygunluk görüşü talep etmiş ve birimin olumlu raporuna dayanarak ihaleyi onaylamıştır. Ancak süreçte mevzuata aykırılık tespit edilmesi üzerine Sayıştay tarafından kamu zararı çıkarılmıştır.
Açılan kurum içi soruşturmada yöneticiler şu savunmaları yapmıştır:
I. Genel Müdür, ihale onay yetkisini devrettiği andan itibaren projenin yürütülmesiyle ilgili tüm idari ve hukuki sorumluluğunun tamamen ortadan kalktığını iddia etmiştir.
II. Genel Müdür Yardımcısı, Mali Hizmetler Biriminin hiyerarşik bir amir gibi hareket ettiğini ve kurum içi bağlayıcı talimatını yerine getirmekten başka seçeneği olmadığını savunmuştur.
Yönetim ve organizasyon bilimi ilkeleri bağlamında, yöneticilerin bu savunmaları ile ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- AI numaralı savunma "yetki ve sorumluluğun denkliği" ilkesinin doğal sonucudur; II numaralı savunma ise uzmanlığın "emir-komuta yetkisi"ne dönüşmesini yansıtmaktadır.
- BHer iki savunma da geçerlidir; çünkü uzmanlık gerektiren hususlarda kurmay birimler "yasal güç" kullanarak karar merciini doğrudan bağlama yetkisine sahiptir.
- CI numaralı savunma doğrudur ancak II numaralı savunmada uzmanların yönetici üzerinde kurduğu etki yalnızca "zorlayıcı güç" kapsamında ele alınmalıdır.
- I numaralı savunma "sorumluluğun mutlaklığı (devredilemezliği)" ilkesine aykırıdır; II numaralı savunma ise danışma işlevli "kurmay yetki"yi emir-komuta yetkisiyle karıştırmaktadır.Answer
- ESavunmaların ikisi de yersizdir; Mali Hizmetler Birimi bu olayda "fonksiyonel yetki" kullandığı için Sayıştay raporundaki tüm yaptırımların tek doğrudan muhatabıdır.