Bir kamu kurumunda strateji geliştirme kurulu, yeni bir hizmet modelinin uygulanması için karar sürecini başlatmıştır. Kurul başkanı, proje ekibine şu talimatı vermiştir:
'Karşı karşıya olduğumuz sorun tamamen açıktır. Şimdi sektördeki mevcut ve gelecekteki tüm alternatif çözümleri hiçbir kısıt gözetmeksizin masaya yatırmalı, her birinin maliyet-fayda analizini kusursuz bir şekilde yapmalı ve kurumumuza en yüksek verimi sağlayacak tek ve en mükemmel projeyi bulana dek karar vermemeliyiz.'
Buna karşılık deneyimli bir uzman şu itirazda bulunmuştur:
'Sayın Başkan, insan zihninin karmaşık bilgileri tam olarak işleme kapasitesi sınırlıdır. Ayrıca uygulama takvimi ve bütçe kısıtlarımız nedeniyle tüm alternatifleri bilmemiz veya kusursuz analiz yapmamız teorik olarak imkânsızdır. Bu nedenle araştırmamızı, kurumumuzun asgari teknik ve mali şartlarını karşılayan, kabul edilebilir ilk projeyi bulduğumuzda sonlandırmamız daha gerçekçi olacaktır.'
Yönetim ve organizasyon literatürü dikkate alındığında, uzman personelin bu itirazı karar verme kuramlarındaki hangi temel kavramsal ayrımı yansıtmaktadır?
- Rasyonel karar modelinin "eksiksiz bilgi ve maksimizasyon" varsayımına karşı, "sınırlı rasyonellik" modelinin "tatmin edici karar" ilkesiniAnswer
- BSezgisel karar modelinin "bulunabilirlik" varsayımına karşı, "analitik karar" modelinin "optimum fayda" ilkesini
- CTam rasyonel modelin "kesinlik" varsayımına karşı, "çöp kutusu (garbage can)" modelinin "bağımsız akışlar" ilkesini
- DDavranışsal karar modelinin "algısal çarpıtma" varsayımına karşı, "rasyonel" modelin "fayda maksimizasyonu" ilkesini
- EKlasik modelin "hedef birliği" varsayımına karşı, "artan oranlı (inkremental)" modelin "marjinal uyum" ilkesini