Kamu politikası uygulama literatürü, zamanla 'yukarıdan aşağıya' (top-down) ve 'aşağıdan yukarıya' (bottom-up) yaklaşımların sınırlılıklarını aşmaya çalışan sentez modellerine evrilmiştir. Bu modeller; merkezi aktörlerin yasal çerçeve çizme gücü ile yerel aktörlerin takdir yetkisi ve uygulama kapasitesini bütüncül bir perspektifle açıklamayı hedefler. Bu yaklaşımlar, kuramsal gelişimleri ve temsilcileri dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi uygulama modellerine dair hatalı bir değerlendirmedir?
- AJeffrey Pressman ve Aaron Wildavsky'nin çalışmaları, uygulamanın karar almadan kopuk bir süreç olmadığını ve 'ortak eylem karmaşıklığı' nedeniyle uygulama boşluklarının (implementation gap) kaçınılmaz olabileceğini kuramsallaştırmıştır.
- BPaul Sabatier ve Daniel Mazmanian tarafından geliştirilen model; uygulama başarısını, politikanın dayandığı teorik geçerlilik ve hiyerarşik entegrasyon gibi yapısal değişkenlere dayandıran klasik bir 'yukarıdan aşağıya' perspektiftir.
- CRichard Elmore'un 'geriye doğru haritalama' (backward mapping) yaklaşımı, analizin odağını merkezi politika hedeflerinden ziyade, hizmetin sunulduğu en uç noktadaki aktörlerin davranışlarına ve yerel sorun çözme kapasitelerine kaydırır.
- Michael Lipsky'ye göre sokaktaki bürokratlar, merkezi otoritelerin kararlarını mekanik bir sadakatle yerine getiren pasif aktörlerdir ve asıl işlevleri politika formülasyonu aşamasındaki tasarım hatalarını üst makamlara raporlamaktır.Answer
- EMalcolm Goggin ve arkadaşlarının 'İletişim Modeli', uygulama sürecini merkezi, eyalet ve yerel yönetimler arasındaki mesaj trafiği ile yerel birimlerin bu mesajlara tepki verme kapasitesi üzerinden açıklayan bir üçüncü kuşak sentez çabasıdır.
Answer
Michael Lipsky'nin sokaktaki bürokratları pasif ve sadece kural uygulayıcı olarak tanımlayan yaklaşımı hatalıdır; Lipsky bu aktörlerin takdir yetkisi aracılığıyla politika yapıcı olduklarını vurgular.
Seçenekler arasında yer alan Michael Lipsky'ye dair değerlendirme hatalıdır çünkü Lipsky'nin 'Sokaktaki Bürokratlar' (Street-Level Bureaucracy) kuramı, bu kamu görevlilerinin üst makamların kararlarını pasif bir şekilde uygulayan 'mekanik aygıtlar' olmadığını; aksine sınırlı kaynaklar, zaman baskısı ve karmaşık talepler karşısında sahip oldukları geniş takdir yetkisini kullanarak politikayı pratikte bizzat şekillendiren 'politika yapıcılar' olduğunu savunur.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Sokaktaki Bürokratların Takdir Yetkisi ve Politika Yapıcı Rolü