sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu çerçevesinde bütçe ödeneklerinin kullanımına yön veren "giderlerin tahsisi (uzmanlaşma)" ilkesi; ödeneklerin belirli bir hizmet amacına yönelik olması (nitelik), belirlenen tutarların aşılamaması (nicelik) ve ait olduğu mali yıl içinde kullanılması (zaman) esaslarına dayanır.
Bu ilke ve bütçe sistematiğindeki yeri ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
- ANiteliksel uzmanlaşma, bütçede belirli bir hizmet için ayrılan ödeneğin, kanuni bir düzenleme veya aktarma olmaksızın başka bir hizmet tertibinde kullanılmasını yasaklar.
- BNiceliksel uzmanlaşma, kamu idarelerine verilen ödeneklerin bir 'harcama tavanı' niteliğinde olduğunu ve bu tavanın ek ödenek gibi yasal yollar dışında aşılamayacağını ifade eder.
- CZaman itibarıyla uzmanlaşma kuralı uyarınca, bir mali yıla ait ödenekler ancak o yılın sonuna kadar kullanılabilir; ancak 'ertesi yıla geçen yüklenmeler' bu kuralın kanuni bir istisnasıdır.
- Giderlerin tahsisi ilkesi, bütçe gelirlerinin belirli giderlere tahsis edilmemesini öngören 'adem-i tahsis' ilkesinin giderlerdeki yansımasıdır ve her iki kuralın temel amacı harcama esnekliğini artırmaktır.Answer
- EUzmanlaşma ilkesi sayesinde, bütçe ödeneklerinin fonksiyonel ve ekonomik sınıflandırması yapılarak, hangi kamu hizmeti için ne kadar kaynak harcandığı şeffaf bir şekilde izlenebilir.
Answer
Giderlerin tahsisi (uzmanlaşma) ilkesi ile bütçenin genellik ilkesi kapsamındaki adem-i tahsis kuralının harcama esnekliğini artırmayı amaçladığını belirten seçenek yanlıştır.
Doğru cevap olan ifade yanlıştır çünkü giderlerin tahsisi (uzmanlaşma) ilkesi, harcama sürecini katı kurallara (belirli amaç, tutar ve zaman) bağlayarak yürütme organının harcama esnekliğini 'azaltmayı' ve mali disiplini 'artırmayı' amaçlar. Buna karşın adem-i tahsis kuralı, gelirlerin belirli giderlere bağlanmamasını sağlayarak hazineye esneklik kazandırır. Dolayısıyla her iki ilkenin harcama esnekliğini artırdığı yönündeki analiz hatalıdır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Bütçede Uzmanlaşma (Tahsis) vs. Genellik (Adem-i Tahsis) İlişkisi