Maliye politikasının makroekonomik istikrarı sağlamadaki rolü, iktisadi okulların temel varsayımlarına göre köklü farklılıklar gösterir. Özellikle 1929 Büyük Buhranı ve 1970'lerde yaşanan Stagflasyon krizleri, maliye politikası teorisinde önemli paradigma değişimlerine neden olmuştur.
Bu tarihsel ve teorik gelişim bağlamında, farklı maliye politikası yaklaşımlarının temel argümanları karşılaştırıldığında aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
- AGeleneksel maliye anlayışı, kamu harcamalarının finansmanında vergilere ağırlık verilmesini ve borçlanmanın sadece kendi kendini ödeyen verimli yatırımlar için istisnai olarak kullanılmasını savunur.
- BModern (Keynesyen) yaklaşım, ekonominin eksik istihdam dengesinde kalabileceğini belirterek, devletin iradi bütçe politikaları yoluyla efektif talebi yönetmesi gerektiğini öne sürer.
- Yeni Klasik iktisatçılar, Ricardocu Denklik Hipotezi çerçevesinde bütçe açıklarının borçlanmayla finanse edilmesinin toplam talep üzerinde güçlü bir çarpan etkisi yaratacağını savunarak aktif maliye politikasını destekler.Answer
- DMonetarist (Parasalcı) yaklaşım, kamu harcamalarındaki artışın faiz oranlarını yükselterek özel kesim yatırımlarını daraltacağını ve bu dışlama (crowding-out) etkisi nedeniyle maliye politikasının etkisiz kalacağını iddia eder.
- EArz Yönlü İktisat, Keynesyen talep yönetimi politikalarının stagflasyon karşısında başarısız olması üzerine geliştirilmiş olup; marjinal vergi indirimlerinin faktör arzını ve üretimi teşvik edeceğini savunur.
Answer
Yeni Klasik yaklaşımın aktif maliye politikasını desteklediğini öne süren ifade kesinlikle yanlıştır. Aksine, Yeni Klasik yaklaşım Ricardocu Denklik Hipotezi'ne dayanarak maliye politikasının toplam talep üzerinde hiçbir etkisi olmadığını (politika etkinsizliği) kanıtlamaya çalışır.
Yeni Klasik iktisatçılar (Robert Lucas, Thomas Sargent, Robert Barro), rasyonel beklentiler varsayımına dayanarak iradi makroekonomik politikaların etkisiz olduğunu savunurlar. Robert Barro tarafından geliştirilen 'Ricardocu Denklik Hipotezi', devletin harcamalarını vergi yerine borçlanmayla finanse etmesinin bireylerin bütçe kısıtını değiştirmeyeceğini ifade eder. Rasyonel bireyler, bugünkü borçlanmanın gelecekteki vergiler anlamına geldiğini bilerek bugünkü tüketimlerini kısar ve tasarruflarını artırırlar. Dolayısıyla bütçe açıklarının toplam talep üzerinde hiçbir 'çarpan' veya 'genişletici' etkisi yoktur. İfadedeki 'aktif maliye politikasını destekler' ve 'güçlü bir çarpan etkisi yaratacağını savunarak' kısımları teorinin özüne tamamen terstir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
İktisadi Okulların Maliye Politikasına Bakışı ve Politika Etkinsizliği (Ricardocu Denklik)