Kamu tercihi teorisi çerçevesinde bürokrasinin davranışlarını açıklayan modellerden Migue-Belanger modeli ile Niskanen’in bütçe maksimizasyonu modeli karşılaştırıldığında; Migue-Belanger modelini, Niskanen’in yaklaşımından ayıran temel varsayım aşağıdakilerden hangisidir?
- ABürokratlar, kurumun toplam bütçesini maksimize ederek çıktı miktarını toplumsal açıdan optimal düzeyin () çok üzerine çıkarırlar.
- Bürokratlar, toplam bütçe ile bu bütçeyle üretilen çıktının minimum maliyeti arasındaki farkı ifade eden 'harcanabilir karı' (discretionary profit) maksimize etmeyi hedeflerler.Answer
- CBürokratlar, bilgi asimetrisinden yararlanarak çıktı düzeyini sponsorun (siyasetçilerin) talep ettiği miktarın altında tutarak bir 'X-etkinsizliği' yaratırlar.
- DBürokratlar, politikacıların (sponsor kurum) tam denetimi altında olduklarından, üretim sürecinde herhangi bir bütçe fazlası oluşturamazlar.
- EBürokratların temel amacı, çıktı üretiminde ölçek ekonomilerinden yararlanarak birim maliyetleri minimize etmek ve verimliliği artırmaktır.
Answer
Bürokratların toplam bütçe ile minimum maliyet arasındaki fark olan 'harcanabilir karı' maksimize etmeye çalışmalarıdır.
Migue-Belanger modelinin özü, bürokratın kurumun toplam bütçesini () artırırken, çıktı üretiminde kullanılan gerçek maliyeti () mümkün olduğunca düşük gösterip aradaki farkı (harcanabilir kar) maksimize etmeye çalışmasıdır. Niskanen modelinde bürokrat, bütçenin tamamını çıktı üretimine (aşırı üretim) harcayarak noktasına kadar giderken; Migue-Belanger bürokratı bu aradaki farkı kendi kişisel faydası için kullanmayı tercih eder.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Harcanabilir Kar Maksimizasyonu (Migue-Belanger)