Question

Difficulty: MediumGeleneksel ve Modern Maliye Politikası Yaklaşımları

Bir ülkenin Hazine ve Maliye Bakanı parlamentodaki bütçe görüşmeleri sırasında şu ifadeleri kullanmıştır: "Vergi sistemi piyasa mekanizmasının işleyişini bozmamalı, fiyat mekanizmasına karşı tamamen tarafsız olmalı ve yalnızca devletin asli görevlerini finanse edecek asgari düzeyde tutulmalıdır. Ekonomik dalgalanmalara karşı bütçe dengesi feda edilemez; her mali yılda gelirler giderlere eşit olmalıdır."

Bu bakanın benimsediği geleneksel (klasik) maliye politikası yaklaşımı dikkate alındığında, bu ülkenin kamu borçlanması pratiğine ilişkin aşağıdakilerden hangisinin uygulanması beklenir?

  1. Borçlanmanın yalnızca savaş, doğal afet gibi olağanüstü durumlar ile kendi kendini geri ödeyebilecek nitelikteki verimli yatırım projelerinin finansmanında kullanılmasıAnswer
  2. B
    Ekonomik durgunluk dönemlerinde toplam talebi canlandırmak amacıyla bilinçli olarak bütçe açığı verilerek bu açığın borçlanma ile kapatılması
  3. C
    Konjonktürel dalgalanmaları yumuşatmak için, ekonominin genişleme dönemlerinde elde edilen bütçe fazlalarıyla daralma dönemlerinde yaratılan borçların ödenmesi
  4. D
    Gelir dağılımında adaleti sağlamak amacıyla zengin kesimlerden iç borçlanma yoluyla fon sağlanıp bu kaynağın sosyal transfer harcamalarına yönlendirilmesi
  5. E
    Kamu harcamalarını finanse ederken, vergi ve borçlanma araçlarının makroekonomik istikrarı tesis edecek formül esnekliğine dayalı olarak dönemsel değiştirilmesi

Answer

Bakanın savunduğu geleneksel (klasik) maliye yaklaşımında borçlanma olağan bir gelir kaynağı değildir; dolayısıyla yalnızca savaş, afet gibi zorunlu hallerde veya ileride kendi anapara ve faizini ödeyebilecek verimli (kendini amorti eden) yatırımlar için istisnai olarak kullanılabilir.
Geleneksel maliye yaklaşımında bütçenin her mali yılda mutlak surette denk olması esastır ve kamu borçlanması olağan bir kamu geliri olarak kabul edilmez. Bu yaklaşıma göre kamu harcamaları esas olarak vergilerle finanse edilmelidir. Borçlanmaya ancak devletin varlığını tehdit eden savaş, doğal afet gibi olağanüstü durumlarda veya ileride yaratacağı gelirle kendi anapara ve faizini geri ödeyebilecek 'verimli (kendi kendini amorti eden) kamu yatırımlarında' başvurulabileceği savunulur. Geleneksel ekol, borçlanmanın cari harcamalar için kullanılmasını kesin bir dille reddeder.

Step-by-Step Solution

1
Bakanın ifadelerinden yola çıkarak benimsenen iktisadi ekolün tespit edilmesi.
Tarafsız vergi, asgari devlet müdahalesi ve 'yıllık denk bütçe' vurgusu, Geleneksel (Klasik) Maliye yaklaşımını işaret etmektedir.
Klasik yaklaşım, devletin piyasaya müdahalesini reddeden ve mali araçları sadece temel devlet hizmetlerinin (jandarma devlet) finansmanı için kullanan ekoldür.
2
Geleneksel maliye yaklaşımında borçlanma politikasının temel ilkesinin belirlenmesi.
Klasiklere göre borçlanma olağan bir gelir reddedilir; cari harcamalar için kullanılamaz. Sadece olağanüstü durumlarda ve kendi kendini ödeyen 'verimli bayındırlık projelerinde' kabul görür.
Borçlanma, özel sektörün yatırımlarda kullanacağı fonları çeker (dışlama etkisi) ve gelecek nesiller üzerinde vergi yükü yaratır. Bu yüzden kesin sınırlarla kısıtlanmıştır.
3
Seçeneklerde yer alan politikaların geleneksel yaklaşımın borçlanma ilkesiyle eşleştirilmesi.
Olağanüstü durumlar ve verimli yatırımlar istisnasını barındıran seçenek doğru cevaptır. Diğer politikalar istikrar, gelir dağılımı ve müdahale amacı güttüğünden modern (Keynesyen) yaklaşıma aittir.
Geleneksel ekol makroekonomik müdahale araçlarını reddeder.

Key Concept

Geleneksel (Klasik) Maliye Yaklaşımında Borçlanma İlkeleri
Rate this question