Makroekonomik dengesizliklerin çözümünde maliye politikası araçlarının (kamu harcamaları, vergiler ve borçlanma) nasıl kullanılması gerektiği, iktisadi düşünce okulları arasında temel bir tartışma konusudur. Bir okul bütçe denkliğini her mali yıl için katı bir zorunluluk olarak görürken, bir diğeri bütçenin ekonomik konjonktüre göre açık veya fazla vermesini makul karşılar; başka okullar ise vergi oranlarının üretim üzerindeki teşvik edici veya borçlanmanın faiz oranları üzerindeki dışlayıcı etkilerine odaklanır.
Bu bağlamda, iktisadi yaklaşımların maliye politikası araçlarına yönelik görüşleri hakkında aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- AGeleneksel maliye teorisi, bütçe açıklarının tam istihdam seviyesine ulaşmada en etkili araç olduğunu öne sürerek, borçlanmanın nesiller arası adil bir yük dağılımı sağlayacağını iddia eder.
- BMonetarist yaklaşıma göre, rasyonel bekleyişlere sahip karar birimleri artan kamu borçlanmasının gelecekteki vergi yükünü artıracağını öngörüp tüketimlerini kısarlar; bu nedenle maliye politikası tamamen ve anında etkisizleşir.
- CArz Yönlü İktisat yaklaşımı, ekonomik durgunluktan çıkış için marjinal vergi oranlarının artırılması gerektiğini, böylece artan kamu gelirleriyle devletin doğrudan altyapı yatırımları yaparak toplam talebi canlandırabileceğini vurgular.
- DYeni Klasik iktisatçılar, kamu borçlanması ile vergi finansmanı arasında makroekonomik etkiler açısından büyük farklar olduğunu savunarak aktif maliye politikalarının üretim üzerinde kalıcı etkiler yaratacağını ileri sürerler.
- Geleneksel maliye teorisinde kamu borçlanmasına yalnızca olağanüstü durumlarda veya kendi kendini geri ödeyen verimli yatırımlar için izin verilirken; Modern maliye teorisinde borçlanma, iktisadi daralma evrelerinde talebi canlandırmak için olağan bir istikrar aracıdır.Answer
Answer
Geleneksel maliye teorisinde kamu borçlanmasına yalnızca olağanüstü durumlarda veya kendi kendini geri ödeyen verimli yatırımlar için izin verilirken; Modern maliye teorisinde borçlanma, iktisadi daralma evrelerinde talebi canlandırmak için olağan bir istikrar aracıdır.
Doğru yaklaşım, Geleneksel (Klasik) maliye teorisinin borçlanmaya sadece çok zorunlu hallerde (savaş vb.) veya kamuya gelir getirecek verimli (üretken) projelerin finansmanında izin verdiğini; Modern (Keynesyen) teorinin ise eksik istihdam ve iktisadi daralma evrelerindeki sorunları çözmek için borçlanmayı ve bütçe açıklarını aktif bir talep yönetimi aracı olarak kullandığını ifade etmektedir. Bu sınıflandırma iktisat literatüründeki temel teorik ayrımı tam ve doğru olarak yansıtmaktadır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
İktisadi Ekollerin Maliye Politikası Araçlarına Yaklaşımı