Geleneksel makroekonomik modeller, fiyat istikrarı ile ekonomik büyüme hedefleri arasında genellikle bir ödünleşme (trade-off) varsayarak politika araçlarını talep yönlü şekillendirir. Ancak, hem kısa dönem Phillips eğrisi analizini hem de standart Keynesyen talep yönetimi reçetelerini geçersiz kılan bazı ağır kriz türlerinde; ekonominin reel üretim hacminde mutlak bir daralma (küçülme) yaşanırken, maliyet şoklarının etkisiyle fiyatlar genel düzeyi hızla artmaya devam eder.
Bu 'çifte kriz' durumunda (slumpflasyon), politika yapıcıların talep yönlü politikaların yarattığı ikilemi aşmak için maliye politikasının odağını tamamen değiştirmesi zorunlu hâle gelir.
Buna göre, söz konusu istikrarsızlığın aşılmasında uygulanması gereken en rasyonel maliye politikası stratejisi aşağıdakilerden hangisidir?
- AToplam talebi hızla canlandırmak amacıyla kamu cari harcamalarının ve transfer ödemelerinin artırılarak, oluşacak bütçe açıklarının emisyonla finanse edilmesi.
- BEnflasyonla mücadeleyi birincil öncelik kabul ederek, otonom vergilerin artırılması ve kamu yatırımlarında katı bir kısıntıya gidilmesi.
- Vergi oranlarının düşürülmesi ve yatırım teşviklerinin artırılması yoluyla faktör arzını uyararak toplam arz eğrisini sağa kaydırmayı hedefleyen politikaların merkeze alınması.Answer
- DÜretim maliyetlerini aşağı çekmek maksadıyla uygulanan vergi indirimlerinin, efektif talebi eş anlı desteklemek için doğrudan genişletici para politikasıyla birlikte yürütülmesi.
- EEkonomideki fiyatlama davranışlarını düzeltmek için katı bir bütçe denkliği kuralının benimsenerek, devletin maliye politikası aracılığıyla piyasalara müdahalesinin tamamen yansız hâle getirilmesi.