Uluslararası ilişkiler teorisinde realizmi ütopyacılığın "düzeltici" (corrective) aşaması olarak gören E.H. Carr, "saf realizm" (pure realism) yaklaşımının da tek başına bütüncül bir siyaset bilimi sunamayacağını savunur. Carr'a göre, realizmin ütopyacı unsurlardan tamamen arındırılması siyasal düşüncede temel bir eksikliğe yol açar.
Buna göre Carr'ın "saf realizm"e yönelik temel eleştirisi aşağıdakilerden hangisidir?
- Siyaseti yalnızca mevcut güç ilişkilerinin bir yansıması olarak görerek, ahlaki bir amaç ve iradi bir değişim olasılığını dışlamasıAnswer
- BUluslararası anarşiyi merkezi bir otoritenin yokluğu yerine bir kaos durumu olarak tanımlayarak hatalı bir güvenlik algısı yaratması
- CDevlet davranışlarını açıklarken sistemin anarşik yapısı yerine sadece insan doğasındaki güç arzusuna odaklanması
- DUluslararası iş birliğinin ancak devletlerin mutlak kazanç elde etmesi durumunda mümkün olabileceğini savunması
- EDemokratik rejimlerin yaygınlaşmasının uluslararası çatışmaları kendiliğinden sona erdireceği varsayımına dayanması
Answer
Siyaseti yalnızca mevcut güç ilişkilerinin bir yansıması olarak görerek, ahlaki bir amaç ve iradi bir değişim olasılığını dışlaması
E.H. Carr, 'Yirmi Yıl Krizi'nde realizmin ütopyacılığın hayalperestliğini dizginlemek için gerekli olduğunu ancak 'saf realizm'in siyaseti sadece güç dengesine indirgediğini belirtir. Carr'a göre saf realizm, siyasal eylemin temelini oluşturan 'amaç' ve 'ahlak' unsurlarını dışladığı için statükoyu değiştirecek bir irade ortaya koyamaz ve bu yönüyle 'kısır' kalır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Carr'ın Realizm-Ütopyacılık Diyalektiği
Practice More
Carr'ın realizm ve ütopyacılık arasındaki denge arayışını daha iyi kavramak için, onun 'çıkar uyumu' (harmony of interests) kavramına yönelik iktisadi temelli eleştirilerini inceleyebilirsiniz.
Estimated Time:2m 0s