Siyasal düşüncenin 'özgür irade' (ütopya) ve 'determinizm' (gerçeklik) arasında bir diyalektik barındırdığını savunan E.H. Carr, iki dünya savaşı arasındaki dönemdeki barış politikalarının ontolojik bir körlük içerdiğini ileri sürer. Carr'a göre, statükoyu elinde bulunduran egemen güçlerin kendi ulusal çıkarlarını tüm insanlığın evrensel iyiliğiymiş gibi meşrulaştırmalarına olanak tanıyan ve uluslararası sistemdeki istikrarsızlığın asıl felsefi kaynağını oluşturan liberal varsayım aşağıdakilerden hangisidir?
- Çıkarların uyumu ilkesinin evrensel bir gerçeklik olarak kabul edilmesiAnswer
- BUluslararası rejimlerin rasyonel aktörler arasında mutlak kazanç üretmede yetersiz kalması
- CGüvenlik ikileminin uluslararası anarşik yapıdan kaynaklanan deterministik bir zorunluluk olarak görülmesi
- DUluslararası ilişkiler analizinde metodolojik olarak davranışsalcı yöntemlerin geleneksel yaklaşımları dışlaması
- EAktörlerin kimlik ve çıkarlarının sosyal etkileşim süreçlerinden bağımsız, verili birer yapı olarak kurgulanması
Answer
Doğru yanıt, E.H. Carr'ın en temel eleştiri noktası olan çıkarların uyumu varsayımını ifade eden seçenektir.
Doğru yanıt, liberalizmin uluslararası siyasette evrensel bir ahlak ve çıkar birliği olduğuna dair varsayımını vurgulayan seçenektir. E.H. Carr, 'Yirmi Yıl Krizi' adlı eserinde ütopik liberalizmin temelini oluşturan 'çıkarların uyumu' (harmony of interests) ilkesinin sahte olduğunu belirtir. Carr'a göre bu ilke, küresel güç dengesinde avantajlı konumda olan statükocu devletlerin (özellikle dönemin Anglo-Sakson güçleri), kendi dar ulusal çıkarlarını evrensel insanlık değerleriymiş gibi sunarak meşrulaştırmalarının bir aracıdır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Çıkarların Uyumu (Harmony of Interests)