Demokratik Barış Teorisi'nin kurumsal (yapısal) açıklama modeli; demokratik yönetimlerde karar alıcıların kamuoyuna ve yasama organlarına karşı sorumlu olmalarının, savaşın getireceği maliyetler nedeniyle halkın rızasını almayı güçleştirdiğini ve bu durumun dış politikada "kurumsal bir kısıtlama" (institutional constraint) yarattığını ileri sürer. Ancak literatürdeki ampirik tartışmalar, demokrasilerin sadece diğer demokrasilerle barış içinde olduğunu (diyadik iddia), demokratik olmayan rejimlerle ise savaşabildiğini (monadik iddianın zayıflığı) vurgular.
Buna göre, kurumsal model çerçevesinde, demokratik devletlerin otoriter rejimlerle çatışmaya girmesini ve monadik barışın gerçekleşmemesini en iyi açıklayan gerekçe aşağıdakilerden hangisidir?
- Otokratik rejimlerin kurumsal denetim ve şeffaflıktan yoksun olmasının, demokratik liderlerde ani saldırı korkusu yaratması ve bu güvenlik kaygısının kurumsal kısıtlamaları bypass ederek kamuoyunu savaşa ikna etmeyi kolaylaştırması.Answer
- BUluslararası sistemde yer alan uluslararası örgütlerin ve rejimlerin, otokratik devletleri dışlaması neticesinde iş birliği mekanizmalarının sadece demokratik blok içerisinde sınırlı kalması.
- CDemokratik devletlerin barışçıl dış politika tercihlerinin, sadece benzer ahlaki ve siyasi normları paylaşan devletler arasında karşılıklı güvene dayalı bir "normatif topluluk" oluşturabilmesi.
- DUluslararası sistemin anarşik yapısının devletler üzerinde yarattığı hayatta kalma güdüsünün, rejim tipinden bağımsız olarak tüm devletleri güç dengesi politikalarına ve kaçınılmaz çatışmalara sürüklemesi.
- EEkonomik karşılıklı bağımlılığın yüksek olduğu durumlarda demokrasilerin barışçıl kalabilmesine rağmen, otoriter devletlerle olan ticari ilişkilerin zayıf olmasının savaşın ekonomik maliyetini azaltması.