Examkin

Question

Difficulty: Mediumİdealizm (Ütopik Liberalizm) ve İki Savaş Arası Dönem

İki Savaş Arası Dönem'de (1919-1939) uluslararası ilişkiler disiplininin kurucu teorisi kabul edilen İdealizm (Ütopik Liberalizm); savaşın önlenebilmesi için rasyonel bir kamuoyu oluşturulması, uluslararası hukuk ve kurumların güçlendirilmesi gerektiğini savunmuştur. Bu süreçte birçok düşünürün fikirleri ve çeşitli diplomatik girişimler, barışı kalıcı hale getirme çabalarını şekillendirmiştir.

Buna göre, İdealist düşüncenin temel varsayımları ve bu dönemdeki uygulamalara ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

  1. A
    Norman Angell, 'Büyük Yanılsama' adlı eserinde devletler arasındaki ekonomik karşılıklı bağımlılığın savaşı rasyonel bir seçenek olmaktan çıkardığını ileri sürmüştür.
  2. B
    Woodrow Wilson'ın 14 İlkesi'nde vurgulanan 'gizli diplomasinin reddi', demokratik denetimin savaşı engelleyeceği inancına dayanmaktadır.
  3. C
    1928 tarihli Kellogg-Briand Paktı, savaşı ulusal bir politika aracı olarak kullanmayı hukuken yasaklayarak barışı kurumsallaştırmayı hedeflemiştir.
  4. E. H. Carr, 'Yirmi Yıl Krizi' adlı eserinde 'çıkarların uyumu' (harmony of interests) ilkesini savunarak İdealist teorinin kurumsal altyapısını güçlendirmiştir.Answer
  5. E
    Kolektif Güvenlik (Collective Security) anlayışı, güç dengesi yerine 'herkesin bir kişi için' birleştiği merkezi bir caydırıcılık modelini önerir.

Answer

E. H. Carr'ın 'Yirmi Yıl Krizi' adlı eserinde 'çıkarların uyumu' ilkesini savunduğu yönündeki ifade yanlıştır; çünkü Carr, bu kavramı İdealistlerin bir yanılgısı olarak eleştirmiş ve realizmin temellerini atmıştır.
E. H. Carr, 1939 yılında yayımlanan 'Yirmi Yıl Krizi' (The Twenty Years' Crisis) adlı eserinde İdealist düşünceyi 'Ütopya' olarak tanımlamış ve onların dayandığı 'çıkarların uyumu' (harmony of interests) ilkesini reddetmiştir. Carr'a göre bu ilke, dünyadaki mevcut statükoyu korumak isteyen egemen güçlerin (İngiltere ve ABD gibi) kendi çıkarlarını 'evrensel bir ahlak' gibi sunma çabasından başka bir şey değildir. Dolayısıyla Carr bu ilkeyi savunmamış, aksine bir güç aracı olarak ifşa etmiştir.

Step-by-Step Solution

1
İdealizm ve İki Savaş Arası Dönem'in (1919−19391919-1939) temel unsurlarını belirlemek.
Angell (ekonomik rasyonalite), Wilson (açık diplomasi/kurumlar) ve Kellogg-Briand (hukuki yasaklama) gibi unsurların İdealist varsayımlar olduğu saptandı.
Seçeneklerin doğruluğunu teyit etmek için teorik zemin kurulur.
2
E. H. Carr ve 'Yirmi Yıl Krizi' adlı eserin mahiyetini analiz etmek.
Carr'ın, İdealizmi (Ütopya) eleştiren ilk Realist düşünür olduğu ve 'çıkarların uyumu' varsayımını bir illüzyon olarak nitelendirdiği anlaşıldı.
Hangi ifadenin İdealist savunma ile uyuşmadığı bu adımda netleşir.
3
Yanlış olan ifadeyi tespit etmek.
Carr'ın İdealist varsayımları güçlendirdiğini iddia eden seçeneğin, Carr'ın aslında bu varsayımların en büyük eleştirmeni olması nedeniyle hatalı olduğu sonucuna varıldı.
Analiz sonucu yanlış ifade saptanarak doğru cevaba ulaşılır.

Key Concept

İdealizm'in Hukuksal/Kurumsal Barış Arayışı ve Realist Eleştiri
Estimated Time:1m 30s
Rate this question

Topics

İdealizm (Ütopik Liberalizm) ve İki Savaş Arası Dönem

More questions from this topic