Question

Difficulty: Very hardE.H. Carr ve Ütopya-Realizm Tartışması

E.H. Carr, uluslararası ilişkiler düşüncesinde realizmi ütopyacılığın "düzeltici" (corrective) bir aşaması olarak konumlandırırken, aynı zamanda realizmin aşırıya kaçtığı "saf realizm" (pure realism) durumunun da tehlikelerine işaret eder. Carr'a göre etkili bir siyasal teori, bu iki zıt kutup arasında bir denge kurmalıdır.

Buna göre Carr, "saf realizm" yaklaşımını aşağıdaki gerekçelerden hangisine dayanarak eleştirmekte ve "kısır" (sterile) olarak nitelendirmektedir?

  1. A
    Uluslararası hukukun ve ortak ahlaki normların, devletlerin ulusal çıkarlarını evrensel barışla kendiliğinden uyumlu hale getirebileceğine dair sarsılmaz inancı.
  2. B
    Devletlerin iş birliği yapma eğilimini sadece mutlak kazanç çerçevesinde açıklayarak, uluslararası rejimlerin barışçıl potansiyelini ve rasyonel kurumsallaşmayı küçümsemesi.
  3. C
    İnsan doğasının doğuştan gelen saldırganlığını merkeze alarak, uluslararası sistemin anarşik yapısının devlet davranışları üzerindeki yapısal kısıtlamalarını göz ardı etmesi.
  4. D
    Uluslararası sistemdeki çatışmaların, devletler arası ekonomik bağımlılığın ve çoklu iletişim kanallarının artırılmasıyla tamamen ortadan kaldırılabileceğine dair varsayımı.
  5. Siyasal eylemi motive edecek bir "amaç" (purpose) ve eylemi değerlendirecek bir "standart" (standard) sunamaması nedeniyle, sadece verili olanın edilgen bir dökümünü sunarak siyasal değişimi imkansız kılması.Answer

Answer

Siyasal eylemi motive edecek bir amaç ve eylemi değerlendirecek bir standart sunamaması nedeniyle, sadece mevcut olanın edilgen bir dökümünü sunarak siyasal değişimi imkansız kılması.
Doğru yanıt, saf realizmin eylemi yönlendirecek bir 'amaç' (purpose) ve yargılayacak bir 'standart' (standard) sunamadığı için siyaseti felç ettiği yönündeki ifadedir. Carr'a göre, eğer realizm aşırıya kaçarsa (saf realizm), sadece mevcut olanın ampirik bir dökümünü sunar ve statükonun edilgen bir kabulüne dönüşür. Bu durum, siyasal eylemi ve değişimi imkansız kıldığı için Carr tarafından 'kısırlık' olarak nitelendirilmiştir.

Step-by-Step Solution

1
E.H. Carr'ın "Yirmi Yıl Krizi" eserindeki diyalektik yöntemi analiz etmek.
Carr siyasal düşüncenin ütopya ve realizmin bir sentezi olması gerektiğini savunur.
Teori ve pratik arasındaki ilişkinin sadece tek bir kutupla açıklanamayacağını kavramak için.
2
Realizmin ütopyacılığa karşı "düzeltici" (corrective) rolünü tanımlamak.
Realizm, ütopyacıların 'çıkar uyumu' gibi ideolojik yanılsamalarını deşifre eder.
Realizmin hangi aşamada ve neden gerekli olduğunu anlamak için.
3
Carr'ın "saf realizm" (pure realism) uyarısını ve bu yaklaşımın neden "kısır" (sterile) görüldüğünü saptamak.
Saf realizm, normatif bir temelden yoksundur ve sadece mevcut güç dengesini onaylar.
Realizmin kendi başına neden bir siyasal teori oluşturmaya yetmediğini belirlemek için.
4
Siyasetin hem "güç" (realizm) hem de "amaç/ahlak" (ütopya) unsurlarını içermesi gerektiği sonucuna ulaşmak.
Doğru yanıt olan amaç ve standart eksikliği vurgusuna ulaşılır.
Carr'ın teorik sentezinin nihai amacını netleştirmek için.

Key Concept

Carr'ın Realizm ve Ütopya Diyalektiği

Alternative Method

Soruyu çözerken Carr'ın 'ereksellik' (teleology) ve 'analiz' (analysis) ayrımını hatırlamak faydalıdır. Carr'a göre sadece analiz (realizm) eylemi öldürür, sadece ereksellik (ütopya) ise gerçeklikten kopar.
Estimated Time:2m 30s
Rate this question