1969 Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi'nin 30. maddesi, aynı konuya ilişkin birbirini takip eden antlaşmaların (successive treaties) uygulanması rejimini düzenlerken Birleşmiş Milletler Şartı'nın (BM Antlaşması) 103. maddesi hükümlerini saklı tutmuştur. Buna göre, uluslararası hukukta antlaşmaların hiyerarşisi bakımından bu atfın temel hukuki sonucu aşağıdakilerden hangisidir?
- Birleşmiş Milletler üyelerinin BM Şartı'ndan doğan yükümlülükleri ile başka herhangi bir uluslararası antlaşmadan doğan yükümlülüklerinin çatışması halinde, BM Şartı'ndan doğan yükümlülüklerin üstün gelmesiAnswer
- BBM Şartı'na aykırı hükümler içeren tüm yeni antlaşmaların, jus cogens (emredici kural) ihlali gerekçesiyle yapıldığı andan itibaren kendiliğinden geçersiz sayılması
- CÖnceki antlaşmanın sadece imza (signature) aşamasında kalmış olmasının, sonraki onaylanmış (ratification) antlaşmanın BM Şartı ile uyumlu olma zorunluluğunu ortadan kaldırması
- DUluslararası Adalet Divanı'nın yargı kararlarının ve doktrindeki görüşlerin, BM Şartı'nın yorumlanmasında asli kaynak olarak antlaşma metnine tercih edilmesi
- EBM organları tarafından alınan tavsiye niteliğindeki kararların, taraflar arasındaki antlaşma hükümlerini geçersiz kılacak bir hiyerarşik güce sahip olması
Answer
Birleşmiş Milletler üyelerinin BM Şartı'ndan doğan yükümlülüklerinin diğer antlaşmalardan doğan yükümlülüklere karşı üstün gelmesi
Doğru yanıt, BM Şartı'nın 103. maddesinin uluslararası hukukta bir 'üstünlük şartı' (supremacy clause) olarak kabul edilmesidir. 1969 Viyana Sözleşmesi Md. 30/1, aynı konudaki antlaşmaların (lex posterior) uygulanmasında bu kuralı saklı tutarak, BM Şartı'ndan doğan yükümlülüklerin hiyerarşik olarak diğer tüm antlaşmalardan (önceki veya sonraki) üstün olduğunu teyit eder.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Antlaşmaların Hiyerarşisi ve BM Şartı'nın Üstünlüğü (Art. 103)
Estimated Time:1m 30s