Michael Doyle'un 1980'li yıllarda yürüttüğü ampirik çalışmalarla uluslararası ilişkiler disiplininde yeniden merkezî bir konuma taşınan ve teorik temellerini Immanuel Kant'ın anayasal, uluslararası ve kozmopolit hukuk ilkelerinden alan Cumhuriyetçi Liberalizm, devletlerin dış politika davranışlarını rejim türleri üzerinden analiz etmektedir.
Bu teorik yaklaşımın temel varsayımları ve uluslararası ilişkiler literatüründeki bulguları dikkate alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Demokratik devletlerin kendi aralarındaki uyuşmazlıklarda silahlı çatışmaya başvurma ihtimalinin çok düşük olduğu savunulurken, bu devletlerin otoriter rejimlerle olan ilişkilerinde benzer bir barışçıl tutum sergileyecekleri iddia edilmez.Answer
- BDemokratik rejimlerdeki şeffaflık ve kamuoyu denetimi, bu devletleri doğaları gereği mutlak barışçıl aktörler hâline getirerek uluslararası sistemdeki hiçbir devletle savaşa girmemelerini güvence altına alır.
- CUluslararası anarşinin doğurduğu güvenlik ikilemini aşmanın temel yolu devletlerin iç rejimlerini değiştirmek değil, işlem maliyetlerini düşüren ve karşılıklı beklentileri uyumlaştıran uluslararası kurumlar inşa etmektir.
- DDevletlerin savaşma eğilimlerini belirleyen temel unsur iç siyasal rejimleri veya anayasal yapıları değil, uluslararası sistemdeki maddi güç dağılımı ve kutupluluk durumudur.
- EKant'ın ebedi barış için öngördüğü nihai aşama, devletlerin egemenlik haklarını tamamen devrettikleri ve uluslararası anarşiyi ortadan kaldıran merkezi bir dünya hükümetinin kurulmasıdır.
Answer
Demokratik Barış Teorisi, demokratik devletlerin kendi aralarında savaşmama eğiliminde olduklarını (diyadik barış) savunur; ancak bu devletlerin otoriter rejimlere karşı da her zaman barışçıl davranacakları iddia edilmez.
Cumhuriyetçi Liberalizm şemsiyesi altındaki Demokratik Barış Teorisi, Michael Doyle'un Kant'tan esinlenerek geliştirdiği bir yaklaşımdır. Teorinin ampirik bulguları, demokrasilerin kendi aralarında bir 'barış bölgesi' oluşturduklarını (diyadik barış) gösterir. Ancak bu durum, demokrasilerin otoriter veya totaliter devletlerle çatışmaya girmeyeceği anlamına gelmez. Dolayısıyla, teorinin temel argümanı demokrasilerin hiçbir devletle değil, sadece birbirleriyle savaşmadığıdır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Diyadik ve Monadik Barış Ayrımı
Estimated Time:1m 0s