Uluslararası ilişkilerde "Neo-Neo Tartışması" sürecinde Joseph Grieco, Neoliberal Kurumsalcılığın devletleri "atomistik" aktörler olarak görmesini eleştirmiş ve devletlerin aslında "savunmacı konumsalcı" (defensive positionalist) olduğunu savunmuştur.
Grieco'nun bu kavramsallaştırmasına göre, bir devletin iş birliği yaparken kazançlarının diğer tarafa oranla daha az kalması durumunda duyduğu temel endişe aşağıdakilerden hangisidir?
- Kazanç farkının karşı tarafça askeri veya stratejik bir avantaja dönüştürülerek kendi güvenliğini tehdit etmesiAnswer
- BUluslararası kurumların hileyi önleme konusundaki teknik kapasitesinin yetersiz kalması nedeniyle iş birliğinin çökmesi
- CDevlet yöneticilerinin doğuştan gelen güç ve prestij arzusunun rasyonel ekonomik hesapların önüne geçmesi
- DDevletin sadece kendi mutlak refah seviyesini yükseltmeye odaklanarak sistemdeki diğer aktörlerin konumunu göz ardı etmesi
- Eİş birliği sürecinde uluslararası toplumun ortak kimlik ve normlarının devletin egemenlik haklarıyla çelişmesi
Answer
Kazanç farkının karşı tarafça askeri veya stratejik bir avantaja dönüştürülerek kendi güvenliğini tehdit etmesi durumudur.
Doğru seçenek, Joseph Grieco'nun Neorealist kurama getirdiği en önemli katkılardan birini ifade eder. Grieco'ya göre devletler 'savunmacı konumsalcı' aktörlerdir; yani uluslararası sistemdeki mevcut güç dengesindeki yerlerini korumak isterler. İş birliği her iki tarafa da kazanç sağlasa bile (mutlak kazanç), eğer bir taraf diğerinden daha fazla kazanıyorsa (göreceli kazanç), bu fark gelecekte daha fazla askeri kapasiteye dönüştürülebilir. Anarşik düzende merkezi bir otorite olmadığı için, bu güç artışı diğer devletin güvenliği için doğrudan bir tehdit oluşturur.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Göreceli Kazanç (Relative Gains) ve Savunmacı Konumsalcılık