Uluslararası sistemin anarşik yapısı altında rasyonel ve bencil aktörler olan devletlerin işbirliği yapabilmesini 'Mahkûmlar Çıkmazı' (Prisoner's Dilemma) analojisiyle açıklayan Kurumsal Liberalizm; işbirliğinin sürekliliğini sağlamak için 'geleceğin gölgesi' (shadow of the future) kavramına vurgu yapmaktadır. Bu kavramsallaştırmaya göre, kurumsal bir çerçeve içinde gerçekleşen tekrarlanan (iterated) etkileşimler, bir devletin karar alma mekanizmasını hangi rasyonel hesaplama yoluyla işbirliğine sevk eder?
- Bugünkü hile yapma kazancının, gelecekteki işbirliği fırsatlarının kaybından doğacak toplam maliyetle kıyaslandığında rasyonel olarak daha az cazip hale gelmesiyleAnswer
- BDevletlerin birbirlerini 'düşman' olarak kodladığı anarşi kültürünü terk ederek, karşılıklı güvene dayalı 'dostluk' kimliğini kurumsal normlar aracılığıyla içselleştirmesiyle
- CRejimlerin sağladığı şeffaflık sayesinde devletlerin kendi kazançlarını artırmaktan ziyade, rakiplerinin göreli kazançlarını sınırlamaya yönelik bir strateji benimsemesiyle
- DUluslararası rejimlerin merkezi bir yaptırım gücü kullanarak, hile yapan devletleri sistemden dışlaması ve anarşik yapıyı hiyerarşik bir düzene dönüştürmesiyle
- EDevletlerin bencil ulusal çıkarlarını, evrensel ahlak ilkeleri ve normatif bir barış ideali doğrultusunda yeniden tanımlayarak çatışmayı rasyonel dışı görmesiyle
Answer
Bugünkü hile yapma kazancının, gelecekteki işbirliği fırsatlarının kaybından doğacak toplam maliyetle kıyaslandığında rasyonel olarak daha az cazip hale gelmesiyle
Doğru seçenek, Kurumsal Liberalizmin temel mantığını yansıtır: Devletler rasyonel egoistlerdir ve işbirliğinin sürekliliği, bugünkü hilenin maliyetinin (gelecekteki kazanç kaybı) bugünkü kazancından yüksek olmasıyla sağlanır. 'Geleceğin gölgesi', aktörlerin bugünkü kararlarını verirken gelecekteki olası kayıpları hesaba katmalarını ifade eder.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Geleceğin Gölgesi (Shadow of the Future)