Klinik bir farmakoloji çalışmasında, belirli bir reseptör sistemini tam agonist olarak uyaran ilacının doz-yanıt ilişkisi değerlendirilmektedir. Çalışmanın ikinci fazında, deneklere aynı reseptöre yüksek afinite ile bağlanan ancak intrinsik aktivitesi () arasında olan ilacı da uygulanmıştır. ilacının plazma konsantrasyonu reseptörlerin tamamını doyuracak düzeye çıkarıldığında, ilacının dozu ne kadar artırılırsa artırılsın başlangıçtaki maksimum yanıta () ulaşılamadığı saptanmıştır. Bu farmakodinamik etkileşim sonucunda ilacının yeni doz-yanıt eğrisiyle ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Aİlaçlar arasında non-kompetitif bir etkileşim olduğu için ilacının değeri değişmez.
- Eğri daha yüksek konsantrasyonlara doğru kayar ve ulaşılan maksimum yanıt ilacının kendi etkinliği düzeyinde sabitlenir.Answer
- Cİlaçlar arasında fizyolojik antagonizma olduğu için eğri sadece aşağı yönde yer değiştirir ve potens etkilenmez.
- Dilacının potensi artacağı için doz-yanıt eğrisi sola kayar, ancak yedek reseptör yokluğu nedeniyle azalır.
- EKimyasal antagonizma nedeniyle ilacının serbest fraksiyonu azalır ve eğri paralel olarak sağa kayarken değişmez.
Answer
Doz-yanıt eğrisinin sağa kayması ve maksimum yanıtın parsiyel agonistin tavan etkisi düzeyinde bir plato oluşturması.
Parsiyel agonistler (Y ilacı), tam agonistlerin (X ilacı) bulunduğu bir ortamda reseptör bölgesi için yarışa girerek kompetitif antagonizma sergilerler. Bu durum, tam agonistin etkisini başlatabilmek için daha yüksek dozlara ihtiyaç duymasına (sağa kayma/potens azalması) neden olur. Ancak parsiyel agonistlerin kendilerine ait bir intrinsik aktivitesi olduğu için, reseptörlerin tamamı parsiyel agonist tarafından işgal edildiğinde (saturasyon), sistemin üretebileceği maksimum yanıt parsiyel agonistin kendi etkinliği ile sınırlı kalır. Bu nedenle eğri hem sağa kayar hem de yeni bir düşük plato seviyesine ulaşır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Parsiyel Agonistlerin Antagonist Olarak Davranışı
Estimated Time:2m 0s