Question

Difficulty: Very hardDoz-Yanıt İlişkisi ve Antagonizma Çeşitleri

Farmakolojik bir çalışmada, izole bir doku preparatında tam agonist bir ilacın (AA) maksimum yanıtın yarısını (1/2Emax1/2 E_{max}) oluşturması için toplam reseptör popülasyonunun sadece %2\%2'sini işgal etmesinin yeterli olduğu (yedek reseptör varlığı) saptanmıştır. Bu doku banyosuna, reseptörler ile kovalent bağ kuran dönüşümsüz (irreversible) bir antagonist (BB) kademeli olarak artan konsantrasyonlarda eklenmektedir.

Buna göre, antagonist BB konsantrasyonu artırıldığında agonist AA'nın doz-yanıt eğrisinde gözlenecek değişimlerle ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?

  1. Düşük antagonist konsantrasyonlarında EmaxE_{max} değişmezken EC50EC_{50} değeri artar; ancak yedek reseptör kapasitesi aşıldığında EmaxE_{max} düşmeye başlar.Answer
  2. B
    Antagonist BB irreversible bağlandığı için, uygulanan en düşük konsantrasyondan itibaren agonist AA'nın EmaxE_{max} değeri düşer ve EC50EC_{50} değeri sabit kalır.
  3. C
    Ortama agonist AA ile aynı reseptöre bağlanan bir parsiyel agonist eklenirse, yüksek agonist konsantrasyonlarında agonist gibi davranarak toplam yanıtı artırır.
  4. D
    Antagonist BB, agonist AA ile biyokimyasal olarak etkileşip onu inaktive ederek kimyasal antagonizma yoluyla doz-yanıt eğrisini sağa kaydırır.
  5. E
    Yedek reseptörlerin varlığı nedeniyle, ölçülen EC50EC_{50} değeri her zaman ilacın reseptöre olan gerçek afinitesini (KdK_d) yansıtır.

Answer

Düşük antagonist konsantrasyonlarında yedek reseptörler sayesinde maksimum yanıt korunur ve sadece potens azalır (sağa kayma); ancak antagonist miktarı yedek kapasiteyi aşınca maksimum yanıt da azalmaya başlar.
Yedek reseptörler, tam agonist bir ilacın maksimum etkisini oluşturabilmesi için reseptörlerin tamamının işgal edilmesine gerek kalmadığı durumlarda mevcuttur. İrreversible bir antagonist eklendiğinde, bu ajan reseptörlerin bir kısmını kalıcı olarak bloke eder. Ancak serbest kalan reseptör sayısı hala maksimum yanıtı oluşturmaya yetiyorsa, EmaxE_{max} düşmez; sadece aynı etkiyi almak için daha yüksek agonist konsantrasyonu gerekeceği için EC50EC_{50} artar (eğri sağa kayar). Antagonist miktarı, kalan reseptörlerin maksimum yanıtı oluşturamayacağı kadar arttığında (yedek kapasite aşılınca), EmaxE_{max} azalmaya başlar. Bu, 'yalancı kompetitif antagonizma' olarak adlandırılan özel bir fenomendir.

Step-by-Step Solution

1
Yedek reseptör kavramını analiz etme
Agonist ilacın %2\%2 işgal ile %50\%50 yanıt oluşturması, dokuda ciddi bir reseptör rezervi (yedek reseptör) olduğunu gösterir.
Yedek reseptörler, tam yanıt için tüm reseptörlerin işgal edilmesine gerek olmadığını ifade eder.
2
İrreversible antagonistin etkisini değerlendirme
Antagonist, reseptörlerin bir kısmını kalıcı olarak işgal eder.
Kovalent bağ, agonist ilacın o reseptöre bağlanmasını tamamen engeller.
3
Yedek reseptörlü sistemde antagonizma dinamiklerini birleştirme
Az miktarda irreversible antagonist eklendiğinde, kalan serbest reseptörler hala maksimum yanıtı oluşturmaya yeterlidir, bu yüzden EmaxE_{max} değişmez ancak aynı yanıtı almak için daha fazla agonist gerekir (EC50EC_{50} artar).
Antagonist miktarı artıp serbest reseptör sayısı tam yanıt için gereken eşiğin altına düştüğünde artık EmaxE_{max} azalmaya başlar.

Key Concept

Yedek reseptör varlığında irreversible antagonistlerin iki fazlı doz-yanıt değişimi

Practice More

İrreversible antagonizma ile non-kompetitif (allosterik) antagonizmanın yedek reseptörlü sistemlerdeki farklarını inceleyiniz.
Estimated Time:1m 30s
Rate this question