İki Savaş Arası Dönem'de (1919-1939) totaliter rejimlerin iktidara geldiği Almanya ve İtalya, uluslararası düzeni kendi lehlerine değiştirmek amacıyla benzer dış politika stratejileri izlemişlerdir. Buna göre, aşağıdakilerden hangisi bu iki devletin söz konusu dönemdeki ortak yayılmacı ve saldırgan politikalarından biri değildir?
- Aİspanya İç Savaşı'nda Cumhuriyetçilere karşı savaşan milliyetçi güçlere askeri destekte bulunmaları
- BMilletler Cemiyeti'nden çekilerek barışı koruma çabalarından ve çok taraflı diplomasiden uzaklaşmaları
- Versailles (Versay) Antlaşması'nın getirdiği askeri kısıtlamaları tek taraflı olarak geçersiz sayıp ordularını büyütmeleriAnswer
- DKomünizm tehdidine karşı mücadele etmek amacıyla kendi aralarında ve Japonya ile paktlar kurmaları
- EFarklı coğrafyalardaki bağımsız devletlerin toprak bütünlüğünü ihlal eden fiili işgal hareketlerine girişmeleri
Answer
Versailles (Versay) Antlaşması'nın getirdiği askeri kısıtlamaları tek taraflı olarak geçersiz sayıp ordularını büyütmeleri
Versailles Antlaşması I. Dünya Savaşı'ndan yenik çıkan Almanya ile imzalanmış ve ağır askeri kısıtlamalar getirmiştir. Hitler liderliğindeki Nazi Almanyası bu kısıtlamaları tek taraflı olarak reddetmiştir. İtalya ise I. Dünya Savaşı'ndan galip çıkan devletlerden biri olduğu için Versailles Antlaşması'na tabi olmamış ve bu antlaşmanın getirdiği askeri sınırlamaları ihlal etme gibi bir durum yaşamamıştır. Dolayısıyla bu durum iki devlet için ortak bir özellik değildir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
İki Savaş Arası Dönemde Totaliter Rejimlerin Dış Politika ve Yayılmacılık Stratejileri