Question

Difficulty: HardKarbonhidratlar

Bir araştırmacı, özdeş üç deney kabına eşit sayıda glikoz molekülü ve ilgili dehidrasyon enzimlerini ekleyerek aşağıdaki dehidrasyon reaksiyonlarını gerçekleştiriyor:

* 1. kapta: Glikoz moleküllerinin tamamı birbirine bağlanarak tek bir nişasta molekülü sentezleniyor.
* 2. kapta: Glikoz moleküllerinin tamamı kullanılarak maksimum sayıda maltoz molekülü sentezleniyor.
* 3. kapta: Glikoz moleküllerinin tamamı birbirine bağlanarak tek bir selüloz molekülü sentezleniyor.

Reaksiyonlar tamamlandıktan sonra kaplarda meydana gelen değişimler ve oluşan ürünlerle ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

  1. A
    Her üç kapta da reaksiyonlar sonucunda açığa çıkan toplam su miktarı birbirine eşittir.
  2. 1. ve 3. kapta sentezlenen polisakkaritlerin yapısındaki glikozit bağlarının bağlanma biçimlerinin farklı olması, bu moleküllerin canlılardaki işlevsel farklılıklarının temel nedenidir.Answer
  3. C
    2. kapta oluşan tüm maltoz moleküllerinin hidrolizi için gereken su miktarı, 1. kapta oluşan nişastanın hidrolizi için gerekenden daha fazladır.
  4. D
    3. kapta üretilen selüloz molekülü, sağlıklı bir insanın sindirim kanalında hidroliz edilerek enerji verici olarak hücresel solunumda kullanılır.
  5. E
    2. kapta sentezlenen maltoz moleküllerinin toplam kütlesi, reaksiyona giren glikoz moleküllerinin toplam kütlesine eşittir.

Answer

1. ve 3. kapta sentezlenen polisakkaritlerin yapısındaki glikozit bağlarının bağlanma biçimlerinin farklı olması, bu moleküllerin canlılardaki işlevsel farklılıklarının temel nedenidir.
Glikoz monomerlerinden oluşan nişasta ve selüloz polisakkaritlerinin temel yapı birimleri aynı olmasına rağmen, glikoz birimleri arasındaki glikozit bağlarının uzaysal yönelimleri (bağlanma biçimleri) farklıdır. Nişastada α\alpha-glikozit bağları bulunurken, selülozda β\beta-glikozit bağları bulunur. Bu durum nişastanın sarmal yapıda ve kolay hidroliz edilebilir bir depo polisakkariti olmasına, selülozun ise düz ve kararlı lifler oluşturarak hücre duvarında yapısal rol oynamasına yol açar. Dolayısıyla polisakkaritlerin bağlanma biçimlerinin farklı olmasının işlevsel farklılıkların temel nedeni olduğunu belirten ifade doğrudur.

Step-by-Step Solution

1
Başlangıçtaki glikoz molekülü sayısını 2n2n olarak kabul edip her bir kapta gerçekleşen dehidrasyon reaksiyonlarını yazma.
1. kapta: 2n Glikoz1 Nis¸asta+(2n1)H2O2n \text{ Glikoz} \rightarrow 1 \text{ Nişasta} + (2n - 1) H_2O (kurulan bağ sayısı: 2n12n - 1)
2. kapta: 2n Glikozn Maltoz+nH2O2n \text{ Glikoz} \rightarrow n \text{ Maltoz} + n H_2O (kurulan bağ sayısı: nn)
3. kapta: 2n Glikoz1 Selu¨loz+(2n1)H2O2n \text{ Glikoz} \rightarrow 1 \text{ Selüloz} + (2n - 1) H_2O (kurulan bağ sayısı: 2n12n - 1)
Her kapta oluşan bağ sayılarını ve dolayısıyla açığa çıkan/gerekli olan su miktarlarını netleştirmek.
2
Polisakkaritlerin yapısal farklılıklarını glikozit bağı tipleri üzerinden analiz etme.
Nişasta ve selüloz aynı monomerlerden (glikoz) oluşmalarına ve eşit monomer kullanıldığında eşit bağ içermelerine rağmen, glikozların bağlanma yönelimleri (alfa ve beta bağları) farklıdır. Bu durum nişastanın helis yapılı bir depo maddesi, selülozun ise düz ve kararlı liflerden oluşan yapısal bir madde olmasını sağlar.
Monomerleri aynı olan iki polimerin neden farklı özellik ve işleve sahip olduğunu belirlemek.
3
İnsan sindirim sisteminin selüloz üzerindeki etkisini ve dehidrasyon kütle ilişkisini değerlendirme.
İnsan sindirim kanalında selüloz hidroliz edilemez. Dehidrasyonda ise su açığa çıktığından, sentezlenen polimerin veya disakkaritin kütlesi, başlangıçtaki monomer kütlesinden daha azdır.
Seçeneklerde yer alan fizyolojik ve fiziksel iddiaları eleyerek doğru sonuca ulaşmak.

Key Concept

Karbonhidrat dehidrasyon tepkimelerindeki su-bağ ilişkisi ve polisakkaritlerin yapısal özellikleri.
Estimated Time:2m 0s
Rate this question