(I) Sanat tarihçileri, Rönesans döneminde perspektifin keşfini sadece teknik bir ilerleme olarak değil, insanın dünyayı algılayışındaki köklü bir paradigma değişimi olarak ele alır. (II) Orta Çağ sanatındaki düz ve hiyerarşik düzenden derinlikli ve matematiksel bir mekân kurgusuna geçiş, bireyin kendini evrenin merkezine yerleştirme çabasının bir yansımasıdır. (III) Bu yeni algı biçimi sayesinde ressamlar, tuval üzerindeki iki boyutlu düzlemi adeta dış dünyaya açılan gerçekçi bir pencereye dönüştürmeyi başarmışlardır. (IV) Ancak bu derinlik illüzyonunu yaratmak, yalnızca çizgi ve geometrinin doğru kullanılmasıyla sınırlı kalmamıştır. (V) Işığın ve gölgenin nesneler üzerindeki dağılımı da bu görsel inand��rıcılığı destekleyen en önemli unsurlardan biri olmuştur.
Bu parçada numaralanmış cümlelerin hangisinden sonra, düşüncenin akışına göre, "Zira tuvaldeki nesnelerin birbirine göre konumlanış�� ve boyutlarının matematiksel hesabı, izleyicide üç boyutlu bir uzamda bulunma hissi uyandırıyordu." cümlesi getirilmelidir?
- AI
- BII
- IIIAnswer
- DIV
- EV