Neoklasik emek piyasası analizi çerçevesinde; tek bir işverenin (monopson) ve işgücü arzını bütünüyle kontrol eden tek bir sendikanın (monopol) karşı karşıya geldiği 'iki taraflı monopol' modelinde, firmanın eşitliğine dayalı ücret teklifi ile sendikanın kendi marjinal gelirini işgücü arz eğrisine eşitleyen ücret talebi arasındaki ilişki düşünüldüğünde, nihai denge ücretinin oluşumu hakkında aşağıdakilerden hangisi söylenebilir?
- Nihai ücret, piyasa mekanizması tarafından tek bir noktada belirlenemez; tarafların nispi pazarlık güçlerine bağlı olarak bu iki uç nokta arasındaki bir aralıkta oluşur.Cevap
- BDenge ücreti ve istihdam düzeyi, marjinal faktör maliyeti () eğrisinin emeğin marjinal ürün geliri () eğrisiyle kesiştiği noktada piyasa tarafından kesin olarak belirlenir.
- Cİşgücü piyasasındaki bu çift taraflı yoğunlaşma, tarafların kâr ve fayda maksimizasyonu güdüleri nedeniyle piyasayı kendiliğinden tam rekabetçi denge seviyesine ulaştırır.
- DÜcret düzeyi, sendikanın toplam ücret gelirini maksimize ettiği noktada sabitlenir ve firmanın maliyet yapısından tamamen bağımsızdır.
- ESendikanın varlığına rağmen, piyasadaki kurumsal engeller nedeniyle ücret her zaman işçilerin asgari geçim düzeyini belirleyen Klasik 'Tunç Kanunu' seviyesinde oluşur.
Cevap
İki taraflı monopolde ücret düzeyi, tarafların pazarlık gücüne bağlı olarak belirsiz bir aralıkta oluşur.
İki taraflı monopol durumunda piyasanın her iki tarafı da fiyat yapıcı konumdadır. Monopsoncu işveren ücreti aşağı çekmek isterken, monopolcü sendika yukarı çekmek ister. Neoklasik analizde bu durum 'belirsizlik' (indeterminacy) olarak adlandırılır. Çünkü standart arz ve talep kesişimi yerine, tarafların birbirinden farklı optimize edilmiş noktaları arasında bir pazarlık alanı oluşur. Nihai ücretin bu aralıktaki konumu ekonomik formüllerle değil, tarafların pazarlık yetenekleri, grev/lokavt fonları ve direnme güçleri ile belirlenir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Pazarlık Gücü ve Belirsizlik Aralığı
Tahmini Süre:2m 0s