Osmanlı Devleti, II. Balkan Savaşı'ndan sonra Balkan devletleriyle imzaladığı ikili antlaşmalarla bölgede kalan Türklerin hukuki statüsünü ve mülkiyet haklarını güvence altına almaya çalışmıştır. Bu doğrultuda 1914 yılında Sırbistan ile imzalanan İstanbul Antlaşması'nı, aynı dönemde Bulgaristan ve Yunanistan ile yapılan antlaşmalardan ayıran temel özellik aşağıdakilerden hangisidir?
- Sınır belirlenmesine yönelik hiçbir hüküm içermeyip yalnızca azınlık haklarını düzenlemesiCevap
- BMeriç Nehri'nin iki ülke arasında doğal sınır olarak kabul edilmesini sağlaması
- CEge Adaları'nın geleceğinin büyük devletlerin kararına bırakılmasını kesinleştirmesi
- DEdirne ve Kırklareli'nin Osmanlı egemenliğinde kalmasını uluslararası alanda tescil etmesi
- EMüslüman halkın kendi müftülerini seçme hakkını ilk kez reddeden metin olması
Cevap
Sırbistan ile imzalanan 1914 İstanbul Antlaşması'nın temel farkı, iki ülke arasında kara sınırı bulunmadığı için sınır düzenlemesi içermemesidir.
Doğru seçenek olan ifade, 1914 İstanbul Antlaşması'nın en özgün niteliğini belirtmektedir. Balkan Savaşları sonucunda Osmanlı Devleti, Makedonya ve Sancak bölgesini kaybettiği için Sırbistan ile kara sınırı kalmamıştır. Bu nedenle imzalanan bu antlaşma, sınır tayini yapmayan, sadece bölgedeki Müslüman/Türk halkın haklarını koruyan hukuki bir metin olma özelliği taşır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Balkan devletleri ile imzalanan ikili antlaşmaların içeriği ve coğrafi koşulların diplomatik metinlere etkisi
İpuçları
1
Antlaşmanın imzalandığı devlet olan Sırbistan ile Osmanlı Devleti'nin coğrafi konumunu düşünün.
Daha Fazla Pratik
Balkan Savaşları sonrası Türk azınlık sorununu pekiştirmek için 1913 Atina Antlaşması'nın Yanya, Girit ve Selanik üzerindeki etkilerini inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s