Cambridge Nakit Dengesi Yaklaşımı, parayı sadece bir mübadele aracı olarak değil, aynı zamanda bir servet saklama aracı olarak tanımlayarak para talebi analizine 'seçim teorisi' (choice theory) perspektifi kazandırmıştır. Bu yaklaşıma göre, ekonomik birimlerin nominal gelirlerinin ne kadarını nakit olarak tutmak istediklerini belirleyen ankes oranı () ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi, Cambridge yaklaşımının Fisher'ın İşlem Yaklaşımı'ndan temel yöntemsel farkını ortaya koyar?
- katsayısının, sadece ödeme sistemleri gibi teknolojik unsurlardan ziyade, bireylerin fayda maksimizasyonu ve servet tutma eğilimleri gibi subjektif tercihlerine dayalı olmasıCevap
- Bkatsayısının, ekonomideki toplam işlem hacmi () ve kurumsal yapı tarafından belirlenen dışsal ve mekanik bir değişken olarak kabul edilmesi
- CPara talebinin bir 'akım' büyüklük olarak ele alınması ve paranın dolanım hızının () kısa dönemde sadece teknik nedenlerle tam olarak sabit varsayılması
- DAnkes oranının () sadece paranın mübadele fonksiyonuna odaklanması ve bireylerin servet biriktirme güdülerini analiz dışı bırakması
- Ekatsayısı ile paranın dolanım hızı () arasında doğru orantılı bir ilişki varsayılması ve para talebinin reel gelirden bağımsız olması
Cevap
Ankes oranının () bireylerin fayda maksimizasyonu ve servet tutma gibi subjektif kararlarına dayanması
Cambridge yaklaşımı (Marshall ve Pigou), para talebini bireysel bir tercih sorunu olarak ele almıştır. Fisher'ın yaklaşımında paranın dolanım hızı kurumsal ve teknolojik yapı tarafından belirlenen mekanik bir değişkenken, Cambridge'in ankes oranı () bireylerin servetlerini nakit olarak tutma isteklerini, güven duygularını ve fayda beklentilerini yansıtan subjektif bir katsayıdır. Bu durum, miktar teorisinin mekanik bir özdeşlikten bir davranışsal denkleme dönüşmesini sağlamıştır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Cambridge Nakit Dengesi Yaklaşımı'nda para talebinin mikro-temellere ve subjektif tercihlere (stok yaklaşımı) dayandırılması.
Tahmini Süre:2m 0s