İşletmelerde kısa vadeli finansal yönetimin temel amaçlarından biri, yeterli likiditeyi sağlayarak iflas riskini önlemek ile atıl fonları yatırıma dönüştürerek kârlılığı maksimize etmek arasındaki optimum dengeyi kurmaktır.
Bu ödünleşimi sağlamak amacıyla uygulanan nakit yönetimi modelleri ve nakit döngüsü stratejileri dikkate alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Aİşletmenin nakit açığını kapatmak ve dönüşüm döngüsünü hızlandırmak amacıyla; tedarikçilere yapılan ödemelerin vadesini erkene çekmesi ve müşterilere tanınan alacak tahsilat süresini uzatması likiditeyi artırıcı bir stratejidir.
- BKârlılığı maksimize etmek isteyen bir işletmenin agresif çalışma sermayesi politikasına geçerek nakit ve benzeri dönen varlık yatırımlarını minimize etmesi, firmanın likidite riskini azaltarak ödeme aczine düşme ihtimalini ortadan kaldırır.
- Nakit akışlarının düzenli olduğu durumlarda fırsat maliyeti ile işlem maliyetini eşitleyen Baumol modeli kullanılırken; belirsizliğin yüksek olduğu durumlarda ihtiyat güdüsünü de gözeterek alt ve üst sınırlar belirleyen Miller-Orr modelinin tercih edilmesi, likidite ile kârlılık arasındaki ödünleşimi optimize eder.Cevap
- DNakit ve menkul kıymetlerin yönetiminde, dönem içindeki fiili tahsilat ve ödemeleri anlık olarak takip edebilmek için net işletme sermayesindeki değişimleri temel alan fon akım tablosu, nakit akım tablosuna göre daha kesin ve doğrudan veriler sunar.
- Eİhtiyat güdüsüyle elde tutulan nakdin kısa vadeli borçları karşılama gücü asit-test oranı ile ölçülürken; dönen varlıklar toplamına paraya çevrilmesi yavaş olan stoklar ilave edilmeli ve ulaşılan tutar kısa vadeli yabancı kaynaklara bölünmelidir.
Cevap
Doğru ifade, düzenli nakit akışlarında işlem maliyeti ve fırsat maliyetini dengeleyen Baumol modelinin, belirsiz durumlarda ise ihtiyat güdüsünü kapsayan Miller-Orr modelinin kullanılmasının likidite-kârlılık ödünleşimi açısından en uygun strateji olduğunu belirten seçenektir.
Nakit yönetiminde temel amaç, atıl nakit tutmanın getirdiği fırsat maliyeti ile nakitsiz kalmanın getirdiği işlem maliyeti ve likidite riski arasında optimum dengeyi (ödünleşimi) bulmaktır. Nakit akışlarının düzenli ve öngörülebilir olduğu (deterministik) durumlarda Baumol modeli kullanılarak ideal nakit sipariş miktarı belirlenir. Ancak nakit giriş ve çıkışlarının belirsiz (stokastik) olduğu gerçek hayat senaryolarında Miller-Orr modeli tercih edilir. Bu model, nakit bakiyesinin belirli bir alt ve üst kontrol sınırı arasında serbestçe dalgalanmasına izin vererek hem işlem maliyetlerini minimize eder hem de hedeflenen ihtiyat seviyesinin korunmasını sağlar. Bu eşleştirme likidite ile kârlılık arasındaki ödünleşimi başarıyla optimize ettiği için tümüyle doğru bir finansal stratejidir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Nakit Yönetimi Modelleri ve Likidite-Kârlılık Ödünleşimi