Soru

Zorluk: ZorTabaka Oluşturma İlkeleri ve Kriterleri (Homojenlik/Heterojenlik)

Bir ulusal sağlık kurumu araştırmacısı, belirli bir kronik hastalığa sahip hastaların yıllık ortalama tedavi maliyetlerini (Yˉ\bar{Y}) tahmin etmek amacıyla tabakalı rastgele örnekleme yöntemini kullanacaktır. Kitledeki toplam maliyet varyansı S2=1200S^2 = 1200 birimkaredir.

Araştırmacı, kitleyi tabakalara ayırmak için üç farklı aday değişken (X1,X2,X3X_1, X_2, X_3) belirlemiş ve her bir değişken kullanıldığında kitlenin tabaka içi varyans (SW2S^2_W) ve tabakalar arası varyans (SB2S^2_B) bileşenlerinin nasıl dağılacağını aşağıdaki gibi hesaplamıştır:

Tabakalama DeğişkeniTabaka İçi Varyans (SW2S^2_W)Tabakalar Arası Varyans (SB2S^2_B)
X1X_1: Coğrafi Bölge900300
X2X_2: Hastalık Evresi1501050
X3X_3: Kan Grubu115050

Tabakalı rastgele örneklemenin temel ilkeleri göz önüne alındığında, tahminleyicinin varyansını en aza indirmek (etkinliği maksimize etmek) için araştırmacının hangi değişkeni tabakalama ölçütü olarak kullanması en uygundur ve bu seçimin istatistiksel gerekçesi nedir?

  1. X2X_2 ölçütü kullanılmalıdır; çünkü bu değişken kullanıldığında tabakalar kendi içinde olabildiğince homojen, tabakalar arasında ise olabildiğince heterojen hale gelerek tahminin duyarlılığı artmıştır.Cevap
  2. B
    X3X_3 ölçütü kullanılmalıdır; çünkü tabaka içi varyansın yüksek olması, her tabakanın kitledeki tüm çeşitliliği kendi içinde tam olarak yansıtmasını (tabaka içi heterojenlik) sağlayarak örneklem temsilini güçlendirir.
  3. C
    X2X_2 ölçütü kullanılmalıdır; çünkü tabakalar arası varyansın en yüksek değere ulaşması, kitle parametreleri ile hesaplanan örneklem istatistikleri arasındaki farkın teorik olarak kapanmasını garanti eder.
  4. D
    X1X_1 ölçütü kullanılmalıdır; çünkü tabaka içi varyans ile tabakalar arası varyansın dengeli dağılımı, örnekleme hataları ile örnekleme dışı hataların birbirini sönümlemesini sağlayarak yansız bir tahmin üretir.
  5. E
    X3X_3 ölçütü kullanılmalıdır; çünkü tabakalar arası varyansın minimum olması, tabakaların birbirine çok benzemesini sağlayarak (tabakalar arası homojenlik) tabakalı örneklemenin temel amacını gerçekleştirir.

Cevap

Araştırmacı, tabaka içi varyansı en küçük olan hastalık evresi değişkenini kullanmalıdır. Bu sayede tabakalar kendi içinde homojen, kendi aralarında ise heterojen olur.
Tabakalı rastgele örneklemede temel amaç, popülasyonu alt gruplara ayırarak kitle ortalaması tahmini için varyansı en aza indirmektir. Bu ancak tabakaların kendi içlerinde birbirine çok benzeyen (homojen, SW2S^2_W düşük) ve tabakalar arasında birbirinden oldukça farklı (heterojen, SB2S^2_B yüksek) birimlerden oluşmasıyla mümkündür. Verilen tabloda tabaka içi varyansı 150 birimkareye kadar düşüren X2X_2 değişkeni, bu homojenlik ve heterojenlik koşullarını en iyi sağlayan ölçüttür.

Adım Adım Çözüm

1
Tabakalı örneklemede toplam varyansın parçalanmasını analiz et.
Toplam varyans, tabaka içi varyans (SW2S^2_W) ile tabakalar arası varyansın (SB2S^2_B) toplamından oluşur.
Hangi varyans bileşeninin hedeflenmesi gerektiğini belirlemek.
2
Tabakalı örneklemenin varyans küçültme stratejisini hatırla.
Tahmin edicinin varyansı temel olarak SW2S^2_W bileşenine dayanır. SW2S^2_W ne kadar küçükse, örneklem o kadar duyarlı (etkin) olur.
Tabaka oluşturma ilkelerinin temel felsefesini matematiksel hedefe bağlamak.
3
Tablodaki verileri kıyasla ve en uygun değişkeni seç.
X2X_2 değişkeni (150) en düşük SW2S^2_W değerine ve dolayısıyla en yüksek SB2S^2_B (1050) değerine sahiptir.
Kavramsal hedefi veriler üzerinde doğrulamak.
4
İstatistikteki homojenlik ve heterojenlik terimlerini bu sonuçla eşleştir.
Düşük SW2S^2_W tabakaların 'içi homojen', yüksek SB2S^2_B ise tabakaların 'arası heterojen' anlamına gelir.
Doğru seçeneğin hem sayısal analizi hem de teorik gerekçeyi doğru yansıttığından emin olmak.

Anahtar Kavram

Tabaka Oluşturma İlkeleri ve Kriterleri (Homojenlik/Heterojenlik)
Bu soruyu puanla