İmparatorluk mirası olan 'millet sistemi', tebaanın aidiyetlerini ve toplumsal konumlarını doğrudan siyasal merkeze bağlılık üzerinden değil, dini inanç ekseninde örgütlenmiş topluluklar üzerinden belirlemekteydi. On dokuzuncu yüzyılda uygulamaya konulan yasal düzenlemeler, farklı inanç gruplarını üst bir siyasi kimlikte buluşturmayı amaçlasa da cemaatlerin özerk hukuki alanlarını büyük ölçüde muhafaza etmiştir. Cumhuriyet projesi ise toplumsal yapının inşasında sekülerleşmeyi temel alarak bu düzenden yapısal bir kopuş gerçekleştirmiştir.
Bu sosyolojik bağlama göre, Cumhuriyet dönemindeki toplumsal dönüşümü önceki reform çabalarından kesin çizgilerle farklılaştıran ve bireyin modern 'yurttaş' statüsü kazanmasını sağlayan en temel etken aşağıdakilerden hangisidir?
- AToplumsal bütünleşmeyi sağlamak amacıyla azınlık gruplarına yerel idarelerde kota ayrılarak zümresel ayrıcalıkların idari güvence altına alınması
- BÇok hukuklu toplumsal yapının günün şartlarına uyarlanarak korunması ve inanç gruplarının iç yargı bağımsızlıklarının sürdürülmesi
- CToplumsal tabakalaşma sisteminde dikey hareketliliğin kısıtlanıp, liyakat yerine salt soya dayalı elitist bir bürokratik sınıfın kurumsallaştırılması
- Kamusal alanın tekilleştirilmesi yoluyla aracı cemaat yapılarının tasfiye edilmesi ve bireyin salt kanun önünde eşit muhatap kabul edilmesiCevap
- EModernleşme sürecinin devlet müdahalesi olmaksızın serbest toplumsal değişme dinamiklerine bırakılması ve sivil inisiyatifin merkeze alınması