Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe tarafından geliştirilen radikal demokrasi kuramı, liberal ve müzakereci modellerin "evrensel rasyonel uzlaşı" arayışını siyasal olanın doğasına aykırı bularak eleştirir. Bu kurama göre siyaset, hiçbir zaman tam olarak kapatılamayan toplumsal alanda farklı taleplerin bir "eşdeğerlik zinciri" aracılığıyla eklemlendiği hegemonik bir mücadele sürecidir.
Buna göre radikal demokrasi kuramının, toplumsal çatışmayı yok etmek yerine onu yıkıcı bir "düşmanlık" (antagonizma) ilişkisinden yapıcı bir "hasımlık" ilişkisine dönüştürmeyi amaçlayan temel yaklaşımı aşağıdakilerden hangisidir?
- Siyasal çatışmanın kaçınılmazlığını kabul ederek tarafları ortak bir demokratik zeminde yarışan meşru rakipler olarak gören agonistik çoğulculukCevap
- BFarklı toplumsal taleplerin rasyonel tartışma ve iletişimsel eylem yoluyla evrensel bir mutabakata ulaştırıldığı müzakereci model
- CÇatışmaların tarafsız hukuk kuralları ve bireysel haklar çerçevesinde prosedürel olarak çözümlendiği liberal demokrasi
- DSiyasi katılımı sadece seçim dönemlerinde profesyonel liderler arasından seçim yapmaya indirgeyen demokratik elitizm
- EFarklı çıkar gruplarının siyasal iktidar üzerinde baskı kurarak denge ve pazarlık arayışına girdiği klasik çoğulcu yaklaşım
Cevap
Siyasal çatışmanın kaçınılmazlığını kabul ederek tarafları ortak bir demokratik zeminde yarışan meşru rakipler olarak gören agonistik çoğulculuk
Radikal demokrasi kuramı, siyasal olanın doğası gereği çatışmacı olduğunu savunur. Chantal Mouffe tarafından geliştirilen 'agonistik çoğulculuk' kavramı, demokrasinin başarısının çatışmaları yok etmekte değil, yıkıcı olan antagonizmayı (düşmanlık), tarafların birbirini meşru rakip olarak gördüğü agonizme (hasımlık) dönüştürmekte yattığını ileri sürer.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Radikal Demokrasi ve Agonistik Çoğulculuk
Tahmini Süre:1m 40s