1876 yılında yürürlüğe giren Kanun-i Esasi, Osmanlı Devleti'nin ilk anayasası olma özelliği taşır ve padişahın mutlak otoritesini bir meclis (Meclis-i Umumî) aracılığıyla kısmen de olsa sınırlandırır. Ancak anayasanın ilk metninde kuvvetler ayrılığı tam olarak sağlanamamış ve padişaha yasama ile yürütme üzerinde çok geniş yetkiler bırakılmıştır.
Buna göre, 1876 Kanun-i Esasi'nin 1909 değişiklikleri öncesindeki ilk metnine göre padişahın yetkileri ve devletin yapısı hakkında aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Padişahın, polis tahkikatı neticesinde devletin güvenliğini bozduğuna karar verdiği kişileri yargı kararı olmaksızın memleket dışına sürgüne gönderme yetkisi bulunmaktadır.Cevap
- BHükümet (Heyet-i Vükela), yürüttüğü genel politikalardan dolayı padişaha karşı değil, doğrudan halkın temsilcilerinden oluşan Meclis-i Mebusan'a karşı sorumludur.
- CPadişahın meclisin kabul ettiği kanunları veto etme yetkisi sınırlandırılmış olup, meclis veto edilen kanunu üçte iki çoğunlukla aynen kabul ederse padişahın onaylaması zorunludur.
- DMeclis-i Mebusan'ın açılmasıyla birlikte İttihat ve Terakki Cemiyeti anayasal bir kurum olarak yürütme organını doğrudan denetleme yetkisi kazanmıştır.
- EPadişah, meclisi feshetme yetkisinden tamamen vazgeçmiş ve bu durum padişah ile ayanlar arasında imzalanan anayasal bir sözleşme ile güvence altına alınmıştır.
Cevap
Padişahın, devletin güvenliğini bozduğuna inandığı kişileri polis tahkikatı sonucunda yargı kararı olmadan sürgüne gönderme yetkisine sahip olması seçeneğidir.
1876 Kanun-i Esasi'nin 113. maddesi, padişaha devletin güvenliğini ihlal ettiği gerekçesiyle polis tahkikatına dayanarak kişileri yargılama olmaksızın sürgüne gönderme (nefyetme) yetkisi tanımıştır. Bu madde, padişahın ilk meclisteki (I. Meşrutiyet) muhalif mebusları sürgüne göndermesine olanak tanımış, sonrasında II. Abdülhamit'in istibdat dönemindeki en güçlü anayasal araçlarından biri olmuş ve ancak 1909 değişiklikleriyle anayasadan çıkarılmıştır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
1876 Kanun-i Esasi İlk Metni, 113. Madde Sürgün Yetkisi ve 1909 Değişiklikleri