Refah iktisadı analizlerinde kullanılan Pareto kriteri, bir toplumsal durumdan diğerine geçişin bir 'iyileşme' olup olmadığını belirlemek için 'oydaşma' (unanimity) prensibine dayanır. Bu kriterin teorik yapısı ve uygulanabilirliği göz önüne alındığında, aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- ABir ekonomide hiçbir bireyin refahı, bir başkasının refahını azaltmadan artırılamıyorsa bu durum bir Pareto iyileşmesi olarak tanımlanır.
- BPareto kriterine göre bir iyileşmenin gerçekleşmesi için, toplumdaki tüm bireylerin refah düzeylerinde eş anlı bir artışın meydana gelmesi zorunludur.
- Pareto kriteri, başlangıçtaki gelir dağılımını veri aldığı ve bireyler arası fayda karşılaştırması yapmadığı için kaybedenlerin olduğu değişimler hakkında bir yargıya varamaz.Cevap
- DPareto iyileşmesi sağlayan her politika hamlesi, toplumda gelir adaletini tesis etmeyi amaçlayan normatif maliye yaklaşımlarının temel dayanağını oluşturur.
- EBir politika değişikliği sonucunda kazananların elde ettiği fayda artışı kaybedenlerin zararından fazlaysa, Pareto kriterine göre bu durum kesinlikle bir iyileşmedir.
Cevap
Pareto kriteri, başlangıçtaki gelir dağılımını veri aldığı ve bireyler arası fayda karşılaştırması yapmadığı için kaybedenlerin olduğu değişimler hakkında bir yargıya varamaz.
Pareto kriteri, toplumsal refah değişimlerini değerlendirirken bireyler arası fayda karşılaştırması yapmaktan kaçınır. Eğer bir değişim sonucunda bir kişi bile kaybediyorsa, kazananların kazancı ne kadar büyük olursa olsun, Pareto kriteri bu değişimin toplumsal refahı artırdığını söyleyemez. Bu durum, kriterin en büyük analitik sınırlılığıdır ve onu Kaldor-Hicks gibi 'tazminat kriterlerinden' ayırır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Pareto Kriterinin Pozitif Doğası ve Kısmi Sıralama Özelliği