Adolph Wagner, vergileme ilkelerini dört temel grup altında sistematize ederek modern maliye anlayışına öncülük etmiştir. Bu sınıflandırmada yer alan 'teknik-idari ilkeler' (vergi tekniği ilkeleri), vergi uygulamasının hem devlet hem de mükellef açısından rasyonel bir temele dayanmasını ve etkinliğini amaçlar. Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Wagner'in teknik-idari ilkeleri kapsamında değerlendirdiği unsurlardan biri değildir?
- AVerginin miktarı, zamanı ve ödeme yerinin kesin ve açık olması
- BTahsilat döneminin mükellefin ödeme kabiliyetinin en yüksek olduğu zamana denk getirilmesi
- Vergi hasılatının kamu harcamalarını karşılayabilecek düzeyde ve artışlara uyumlu olmasıCevap
- DVergi toplama giderlerinin, elde edilen vergi hasılatına oranla minimize edilmesi
- EVergi kanunlarının ve uygulama süreçlerinin teknik olarak basit ve anlaşılır olması
Cevap
Vergi hasılatının kamu harcamalarını karşılayabilecek düzeyde ve artışlara uyumlu olması
Vergi hasılatının kamu harcamalarını karşılayabilecek düzeyde olması 'yeterlilik' (kifayet), kamu harcamalarındaki artışa paralel olarak vergi hasılatının da artırılabilmesi ise 'esneklik' (elâstikiyet) ilkesidir. Adolph Wagner bu iki ilkeyi 'mali ilkeler' (mali-politik ilkeler) başlığı altında ele almıştır. Diğer seçeneklerde yer alan belirlilik, uygunluk ve ucuzluk (iktisadilik) ise vergi tekniği ve idaresiyle ilgili olan 'teknik-idari ilkeler' grubuna dahildir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Adolph Wagner'in Vergileme İlkeleri Tasnifi