Kamu borçlanmasında devlet, ihraç ettiği senetlerin pazarlanabilirliğini artırmak ve yatırımcı tabanını genişletmek amacıyla çeşitli teşvikler sunmaktadır. Bu teşvikler; yatırımcıya anapara ve faiz dışında ek bir maddi kazanç ya da kolaylık sağlayan "ek menfaatler" ve yatırımcının alacağının reel değerini ekonomik risklere karşı korumayı amaçlayan "garantiler" (teminatlar) olarak ikiye ayrılmaktadır.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi kamu borçlanmasında bir "garanti" (teminat) yöntemi olarak kabul edilir?
- ATahvil sahiplerine kura yöntemiyle nakdi ikramiye ödenmesi
- BBorçlanma senetlerinin nominal değerinin altında bir bedelle (iskontolu) ihraç edilmesi
- CTahvil ve bonolardan elde edilen faiz kazançlarının vergi dışı tutulması
- Anapara ve faiz ödemelerinin altın fiyatlarındaki değişime endekslenmesiCevap
- EBorçlanma senetlerinin vadesinden önce kamu ihalelerinde teminat olarak kabul edilmesi
Cevap
Anapara ve faiz ödemelerinin altın fiyatlarındaki değişime endekslenmesi, yatırımcının alacağının reel değerini korumaya yönelik bir garanti yöntemidir.
Anapara ve faiz ödemelerinin altın fiyatlarına endekslenmesi (Altın Kaydı), yatırımcının parasının satın alma gücünü korumayı amaçladığı için bir 'garanti' (teminat) yöntemidir. Garantiler, özellikle enflasyonun yüksek olduğu dönemlerde yatırımcıyı reel kayıplardan korumak için kullanılır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Kamu borçlanmasında garantiler, yatırımcıyı enflasyon ve kur riski gibi makroekonomik dalgalanmalara karşı koruyarak anaparanın reel değerini güvence altına alır.
Daha Fazla Pratik
Döviz kaydı (currency clause) ve satın alma gücü garantisi (enflasyona endeksleme) kavramlarını inceleyerek garantiler konusunu pekiştirebilirsiniz.
Tahmini Süre:50s