İçsel büyüme teorisine temel oluşturan Barro (1990) Modeli; altyapı yatırımları, Ar-Ge teşvikleri ve beşeri sermaye gibi üretken kamu harcamalarını özel sektörün üretim fonksiyonuna kritik bir girdi olarak dâhil eder. Bu modelde devlet, büyüme oranını artırmak amacıyla oransal bir gelir vergisi uygulayarak söz konusu harcamaları finanse etmektedir. Ancak yüksek vergi oranları, özel sermayenin net getirisini düşürerek büyümeyi yavaşlatıcı yönde bir maliyet (daraltıcı etki) yaratır.
Bu teorik çerçeve ve Barro Modeli'nin varsayımları dikkate alındığında, ekonominin uzun dönemli dengeli büyüme oranını maksimize eden koşul (optimum kamu büyüklüğü) ve kamu maliyesi ilişkisi hakkında aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Üretken kamu harcamalarının ulusal gelir (GSYH) içindeki payının, kamu hizmetlerinin üretimdeki marjinal esnekliğine eşit olduğu noktada uzun dönemli ekonomik büyüme oranı maksimum seviyeye ulaşır.Cevap
- BMaliye politikası araçları ve vergi oranları yalnızca geçiş dönemindeki gelir düzeyini etkiler; uzun dönem büyüme hızı tamamen dışsal nüfus artışı ve teknolojik gelişmeye bağlıdır.
- CGeleneksel maliye politikası anlayışına benzer biçimde, büyümeyi destekleyen altyapı ve eğitim harcamaları ekonomik durgunluk dönemlerinde kendiliğinden devreye giren otomatik istikrar sağlayıcılar olarak kurgulanmıştır.
- DArz yönlü politikaların bir uzantısı olarak model, büyümenin maksimize edilmesi için devletin altyapı yatırımlarından tamamen çekilip sadece tüketim yönlü transfer harcamalarına (üretken olmayan harcamalara) odaklanmasını öngörür.
- EÜretken kamu harcamalarındaki artışın ekonomik büyüme yaratmasının temel nedeni, Keynesyen çarpan mekanizması aracılığıyla toplam talebi doğrudan canlandırmasıdır.
Cevap
Ekonominin dengeli büyüme oranı, üretken kamu harcamalarının GSYH içindeki payının kamu hizmetlerinin üretimdeki marjinal esnekliğine tam olarak eşit olduğu noktada maksimize edilir.
Barro'nun içsel büyüme modelinde optimum kamu büyüklüğü teorisi, devletin üretken harcamalarının sağladığı marjinal dışsallık (verimlilik artışı) ile bu harcamaları finanse etmek için alınan vergilerin yarattığı marjinal kayıpların dengelendiği noktayı ifade eder. Matematiksel olarak bu nokta, devlet harcamalarının GSYH içindeki payının (), kamu hizmetlerinin makroekonomik üretim fonksiyonundaki çıktı esnekliğine () eşit olduğu seviyedir. Bu şart sağlandığında ekonomi, uzun dönemli dengeli büyüme oranını maksimize eder.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Barro İçsel Büyüme Modeli ve Optimum Kamu Büyüklüğü