Maliye teorisindeki adalet anlayışına göre kurgulanan bir vergi sisteminde yer alan aşağıdaki iki uygulama dikkate alınmaktadır:
I. Yıllık TL ücret geliri (emek) elde eden bir mükellefin, aynı tutarda faiz geliri (sermaye) elde eden bir başka mükellefe göre daha az vergi ödemesi.
II. Yıllık TL kira geliri elde eden bir mükellefin, yıllık TL kira geliri elde eden bir mükellefe göre daha yüksek oranda vergi ödemesi.
Bu uygulamalar sırasıyla vergilemede adaletin hangi boyutlarını ve bu boyutların tesisi için kullanılan hangi araçları örneklendirmektedir?
- I: Yatay Adalet (Ayırma İlkesi); II: Dikey Adalet (Artan Oranlılık)Cevap
- BI: Dikey Adalet (Ayırma İlkesi); II: Yatay Adalet (Artan Oranlılık)
- CI: Yatay Adalet (En Düşük Geçim İndirimi); II: Dikey Adalet (Ayırma İlkesi)
- DI: Dikey Adalet (Artan Oranlılık); II: Yatay Adalet (Ayırma İlkesi)
- EI: Yatay Adalet (Ayırma İlkesi); II: Dikey Adalet (En Düşük Geçim İndirimi)
Cevap
I: Yatay Adalet (Ayırma İlkesi); II: Dikey Adalet (Artan Oranlılık) olarak belirtilen seçenek doğrudur.
Vergilemede adalet, yatay ve dikey olmak üzere ikiye ayrılır. Yatay adalet, aynı durumda olanların aynı vergiyi ödemesidir; ancak gelirin kaynağı (emek vs. sermaye) ödeme gücünü farklılaştırdığı için emek lehine yapılan düzenleme (Ayırma İlkesi) yatay adaleti pekiştirir. Dikey adalet ise farklı gelir düzeyindekilerin farklı vergi yüklerine tabi olmasıdır; bunun en yaygın aracı ise artan oranlı vergi tarifeleridir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Vergilemede adalet ilkesinin yatay (eşitlerin eşitliği) ve dikey (farklıların eşitsizliği) boyutları ile bu boyutlara hizmet eden araçların (ayırma ilkesi ve artan oranlılık) ayrımı.
Daha Fazla Pratik
Ayırma ilkesinin subjektif adalet ile olan ilişkisini ve artan oranlılığın dikey adalet üzerindeki etkisini derinleştirmek için vergi tarifesi türlerini inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s