Kamu ekonomisi alanında yayımlanan bir makalede, devlet harcamalarının artışını açıklayan iki farklı temel yaklaşıma yer verilmiştir:
Birinci Yaklaşım: Sanayileşme ve kentleşmenin bir sonucu olarak toplumun hukuki, idari ve sosyal ihtiyaçları karmaşıklaşır. Devlet, piyasa başarısızlıklarını gidermek ve toplumsal refahı sağlamak amacıyla organik ve kaçınılmaz bir şekilde fonksiyonlarını genişletir, bu da harcamaların sürekli artmasına yol açar.
İkinci Yaklaşım: Harcamalardaki artış, devletin organik bir gereksiniminden ziyade siyasal karar alma mekanizmasındaki rasyonel aktörlerin fayda maksimizasyonundan kaynaklanır. Siyasetçilerin iktidar için ortanca seçmenin oylarını hedeflemesi, mecliste bölgesel projeler için yapılan oy ticareti (logrolling) ve kamu yöneticilerinin kurum bütçelerini maksimize etme çabaları (Niskanen modeli) harcamaları şişiren temel unsurlardır. Ayrıca seçmenlerin artan vergi yükünü borçlanma gibi nedenlerle eksik algılaması (mali yanılsama) bu süreci hızlandırır.
Makalede özetlenen Birinci ve İkinci Yaklaşım, sırasıyla aşağıdakilerden hangisinde doğru verilmiştir?
- Wagner'in Sürekli Artış Kanunu – Kamu Tercihi ve Politik Karar Alma ModelleriCevap
- BPeacock ve Wiseman'ın Sıçrama Tezi – Niskanen'in Bürokrasi Modeli
- CMusgrave ve Rostow'un Gelişme Aşamaları Yaklaşımı – Baumol'un Dengesiz Büyüme Modeli
- DBaumol'un Dengesiz Büyüme Modeli – Mali İllüzyon (Yanılsama) Yaklaşımı
- EWagner'in Sürekli Artış Kanunu – Peacock ve Wiseman'ın Sıçrama Tezi