Bir ülkenin ekonomi yönetimi, daralan iç talebi desteklemek amacıyla bütçe politikasında değişikliğe gitme kararı almıştır. Bu doğrultuda, kamu idarelerinin doğrudan piyasadan yapacağı mal ve hizmet alımlarını (reel harcamalar) artırmak yerine, düşük gelirli vatandaşlara yönelik nakdi sosyal desteklere (transfer harcamaları) ağırlık verilmesi benimsenmiştir.
Bu politika tercihinin altında yatan ve transfer harcamalarının reel harcamalara kıyasla tüketim üzerindeki etkisini açıklayan temel maliye teorisi yaklaşımı aşağıdakilerden hangisidir?
- AReel harcamaların tamamının sabit sermaye oluşumuna yönelik yatırım harcamalarından ibaret kabul edilmesi nedeniyle, hanehalkının kısa vadeli cari tüketim kalıplarını hiçbir şekilde etkileyememesi
- BTransfer harcamalarından yararlanan bireylerin devlete doğrudan bir hizmet veya bedel sunma yükümlülüğü altına girmesinin, elde edilen gelirin zorunlu olarak yüksek oranda tasarruf edilmesine neden olması
- Transfer harcamalarının, yüksek marjinal tüketim eğilimine sahip kesimlerin harcanabilir gelirini doğrudan artırarak, özel tüketim hacmini reel harcamalara göre daha hızlı ve güçlü biçimde genişletmesiCevap
- DDevletin piyasadan yapacağı mal alımlarının mutlak surette enflasyonist baskı yaratacağı varsayımı altında, hanehalkının azalan satın alma gücü karşısında marjinal tüketim eğilimini sıfırlaması
- ETransfer harcamalarının gerçek (reel) harcamalar kapsamında değerlendirilerek doğrudan milli geliri artırması, buna karşın kamu mal alımlarının gerçek olmayan harcama niteliğiyle harcanabilir gelir üzerinde daraltıcı etki yaratması
Cevap
Düşük gelirli grupların sahip olduğu yüksek marjinal tüketim eğilimi sayesinde, onlara yapılan karşılıksız transfer harcamalarının harcanabilir geliri artırarak piyasadaki toplam tüketimi reel kamu alımlarına göre daha güçlü bir şekilde teşvik etmesidir.
Kamu maliyesi teorisinde, transfer harcamaları (sosyal destekler, sübvansiyonlar vb.) kişilerin devlete doğrudan bir hizmet sunma zorunluluğu olmaksızın harcanabilir gelirlerini artıran işlemlerdir. Özellikle düşük gelirli kesimlerin marjinal tüketim eğilimlerinin bire (1'e) yakın olması nedeniyle, bu gruba aktarılan her ilave birim gelir büyük ölçüde tüketim harcamasına dönüşür. Dolayısıyla ekonomide toplam özel tüketimi canlandırmak hedeflendiğinde, devletin doğrudan kendi tüketimi veya yatırımı için mal alması (reel harcama) yerine, tüketim eğilimi yüksek grupların harcanabilir gelirini artıracak transfer harcamalarına yönelmesi teorik olarak en etkili genişletici stratejidir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Kamu Harcamalarının Tüketim Etkisi ve Marjinal Tüketim Eğilimi