Soru

Zorluk: Çok zorNeo-Neo Tartışması (Neorealizm - Neoliberalizm)

Uluslararası ilişkiler teorisindeki 'Neo-Neo Tartışması' (Neorealizm - Neoliberal Kurumsalcılık) bağlamında, Joseph Grieco'nun 'neorealistlerin devletleri konumcu (positionalist), neoliberal kurumsalcılığın ise atomistik olarak kurguladığı' yönündeki eleştirisi merkezi bir öneme sahiptir. Grieco'ya göre devletler, sadece partnerlerinin hile yapmasından değil, aynı zamanda elde edilen kazançların dağılımındaki eşitsizliğin (göreli kazanç) gelecekteki güvenlik dengesini bozmasından endişe duyarlar.

Buna karşılık, Neoliberal Kurumsalcılığın 'göreli kazanç' sorununa yönelik geliştirdiği ve iş birliğinin anarşi altında neden sürdürülebilir olduğunu açıklayan temel savunma argümanı aşağıdakilerden hangisidir?

  1. İş birliğinin 'karşılıklılık' (reciprocity) ve 'geleceğin gölgesi' (shadow of the future) gibi mekanizmalarla kurumsallaşmasının, hile yapma maliyetini artırarak devletleri mutlak kazanç maksimizasyonuna odaklamasıCevap
  2. B
    Uluslararası kurumların, devletlerin ulusal egemenlik yetkilerini devralarak merkezi bir otorite gibi hareket etmesi ve kazanç dağılımını adil bir şekilde denetlemesi
  3. C
    Devletlerin rasyonel aktörler olarak, askeri güç yerine ekonomik refahı 'birincil' ve 'mutlak' ulusal çıkar olarak tanımlayan yeni bir kimlik inşa etmesi
  4. D
    Anarşinin devletler üzerinde yarattığı güvenlik kaygısının, teknolojik ve ekonomik karşılıklı bağımlılık nedeniyle artık rasyonel bir temeli kalmadığı varsayımı
  5. E
    Göreli kazanç hassasiyetinin sadece 'sıfır-toplamlı' oyunlarda geçerli olduğu, ancak uluslararası sistemin doğası gereği her zaman 'pozitif-toplamlı' oyunlara sahne olduğu iddiası

Cevap

İş birliğinin 'karşılıklılık' (reciprocity) ve 'geleceğin gölgesi' (shadow of the future) gibi mekanizmalarla kurumsallaşmasının, hile yapma maliyetini artırarak devletleri mutlak kazanç maksimizasyonuna odaklaması
Neoliberal Kurumsalcılığın temel argümanı, devletlerin 'atomistik' aktörler olarak sadece kendi kazançlarına (mutlak kazanç) odaklanmaya meyilli olduğudur. Joseph Grieco'nun neorealist eleştirisine (göreli kazanç hassasiyeti) karşı neoliberaller, uluslararası kurumların sağladığı şeffaflık, bilgi akışı ve etkileşimin sürekliliği (geleceğin gölgesi) sayesinde devletlerin birbirlerine güvenebileceğini ve 'karşılıklılık' ilkesi çerçevesinde hile yapmanın maliyetinin arttığını savunurlar. Bu durum, devletlerin partnerlerinin kazancından ziyade kendi net kazançlarına odaklanmalarını rasyonel hale getirir.

Adım Adım Çözüm

1
Neo-Neo tartışmasının rasyonalist temelini analiz etme
Hem neorealizmin hem de neoliberalizmin devletleri rasyonel, bencil ve anarşik bir sistemde hareket eden aktörler olarak gördüğü saptanır.
Tartışmanın 'aile içi' niteliğini anlamak için ortak varsayımlardan yola çıkılmalıdır.
2
Grieco'nun 'göreli kazanç' (relative gains) eleştirisini değerlendirme
Grieco, devletlerin partnerlerinin kendilerinden daha fazla kazanmasının gelecekte askeri bir tehdide dönüşebileceği (konumculuk) korkusuyla iş birliğinden kaçınacağını ileri sürer.
Sorunun kökenindeki neorealist itirazı tanımlamak gerekir.
3
Neoliberal kurumsalcı savunma mekanizmalarını uygulama
Keohane gibi düşünürler, kurumların 'işlem maliyetlerini' düşürdüğünü, 'şeffaflığı' artırdığını ve 'geleceğin gölgesini' uzatarak 'karşılıklılık' (tit-for-tat) stratejisini rasyonel hale getirdiğini savunur.
Kurumların devletlerin doğasını değil, teşvik yapısını değiştirdiğini anlamak cevaba ulaştırır.

Anahtar Kavram

Rasyonalist Sentez ve Kurumsal Teşvikler

Daha Fazla Pratik

Robert Axelrod'un 'İşbirliğinin Evrimi' çalışmasındaki bilgisayar turnuvası sonuçlarının (Tit-for-Tat) neoliberal kurumsalcılığa nasıl ampirik temel oluşturduğunu inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:3m 0s
Bu soruyu puanla