Uluslararası sistemde X devleti, sınır komşusu olan ve askeri kapasitesini hızla artırarak saldırgan (revizyonist) bir dış politika izleyen çok daha güçlü bir Y devletine karşı bir ittifak arayışına (dengeleme) girmemiştir. Aksine X devleti, Y devletinin zayıf bir Z devletine yönelik olası askeri müdahalesinden elde edilecek jeopolitik ve ekonomik kazanımlardan pay alabilmek amacıyla Y devleti ile ittifak kurmayı (eklemlenme/vagonlama) tercih etmiştir. Bu durum, anarşik sistemde devletlerin her zaman salt beka ve güvenlik kaygısıyla hareket etmediğini, zaman zaman statükoyu değiştirmek için fırsatçı bir motivasyona sahip olabildiğini göstermektedir.
Yukarıdaki senaryoda X devletinin sergilediği ittifak davranışı ve bu davranışın temel motivasyonu, uluslararası ilişkiler teorileri bağlamında aşağıdaki yaklaşımlardan hangisiyle en doğru şekilde açıklanır?
- AStephen Walt'un "Tehdit Dengesi" yaklaşımında ifade edilen, devletlerin yoğun tehdit algısı karşısında sadece hayatta kalma (beka) güdüsüyle mecburi olarak vagonlama yapması
- BKenneth Waltz'un "Güç Dengesi" teorisine göre, anarşik sistemde devletlerin göreli kazançlarını (relative gains) maksimize etmek için sistemdeki en büyük maddi güce sahip aktörle vagonlama yapması
- Randall Schweller'ın "Çıkar Dengesi" teorisinde öngörülen, devletlerin statükoyu değiştirmek ve fırsatlardan (ganimetten) kazanç sağlamak amacıyla revizyonist güçlere saldırgan/fırsatçı vagonlama yapmasıCevap
- DStephen Walt'un "Güç Dengesi" modelinde öngörülen, devletlerin algılanan niyetleri göz ardı ederek salt maddi kapasiteye odaklanması ve yükselen güce karşı iç dengeleme (internal balancing) yapması
- EHans Morgenthau'nun "Klasik Realizm" anlayışına göre, liderlerin insan doğasından kaynaklanan güç arzusunu tatmin etmek için sistemik kısıtlamaları aşarak revizyonist aktörlere karşı dış dengeleme kurması