Neorealist ittifak literatüründe Stephen Walt'un "Tehdit Dengesi" ve Randall Schweller'ın "Çıkar Dengesi" yaklaşımları, devletlerin neden ittifak kurduğuna dair farklı perspektifler sunar. Walt, devletlerin genellikle tehdide karşı dengeleme (balancing) yaptığını, vagonlamanın (bandwagoning) ise istisnai bir durum olduğunu savunur. Buna göre, Stephen Walt'un yaklaşımı çerçevesinde bir devletin yükselen bir tehdit karşısında "vagonlama" (eklemlenme) stratejisini benimsemesi aşağıdaki koşullardan hangisinin varlığına en çok bağlıdır?
- Devletin kendi savunma kapasitesinin son derece yetersiz olması ve kendisine destek verecek başka müttefik bulamamasıCevap
- BTehdit eden devletle olan ideolojik ve kültürel benzerliklerin, askeri kaygıların önüne geçmesi
- CUluslararası sistemin çok kutuplu (multipolar) olması nedeniyle sorumluluğu başkasına yıkma (buck-passing) imkanının bulunması
- DDevletin, sistemin mevcut statükosunu değiştirerek ganimetten pay almak isteyen revizyonist bir niyet taşıması
- ETehdit eden gücün toplam kapasitesinin (aggregate power) çok yüksek olması ancak saldırgan niyetlerinin bulunmaması
Cevap
Devletin kendi savunma kapasitesinin son derece yetersiz olması ve kendisine destek verecek başka müttefik bulamaması durumunda vagonlama gerçekleşir.
Stephen Walt'un 'İttifakların Kökenleri' çalışmasına göre, devletler normal şartlarda dengeleme (balancing) eğilimindedir. Ancak bir devlet çok zayıfsa ve bir ittifak koalisyonuna katılma imkanı yoksa, kendisini tehdit eden güce karşı direnemeyeceği için onun yanında yer alarak (vagonlama) hayatta kalmaya çalışır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Tehdit Dengesi ve Vagonlama Koşulları
Daha Fazla Pratik
Stephen Walt'un tehdit algısını oluşturan dört temel değişkeni (toplam güç, coğrafi yakınlık, saldırgan kapasite ve saldırgan niyet) tekrar gözden geçirin.
Tahmini Süre:1m 30s