Uluslararası ilişkiler teorisindeki 'Neo-Neo Tartışması' (Neorealizm - Neoliberal Kurumsalcılık) sürecinde, her iki yaklaşım da uluslararası sistemin anarşik yapısı ve devletlerin rasyonel aktörler olduğu hususunda ortak bir zeminde (rasyonalist sentez) buluşmuştur. Neorealistler, devletlerin özellikle güvenlik endişesi ve 'göreli kazanç' (relative gains) nedeniyle iş birliğinden kaçındığını savunurken; Neoliberal Kurumsalcılık, iş birliğinin rasyonel bir zeminde mümkün ve sürdürülebilir olduğunu iddia eder.
Buna göre, Neoliberal Kurumsalcılığa göre uluslararası kurumlar, devletler arasındaki iş birliğini aşağıdakilerden hangisini gerçekleştirerek teşvik etmektedir?
- ADevletleri ahlaki ve normatif değerler etrafında birleştirerek çatışma kültürünü sona erdirmek
- Bilgi akışını sağlayıp işlem maliyetlerini düşürerek aldatma (cheating) riskini ve belirsizliği azaltmakCevap
- CUluslararası sistemi anarşik yapıdan kurtarıp merkezi bir dünya devleti modeline dönüştürmek
- DDevletlerin ulusal egemenlik haklarını sınırlayarak askeri güç kullanımını tamamen imkânsız kılmak
- EGöreli kazanç arayışındaki devletlerin ekonomik kapasitelerini eşitleyerek rekabeti ortadan kaldırmak
Cevap
Uluslararası kurumlar, bilgi akışını şeffaflaştırarak, işlem maliyetlerini (transaction costs) düşürerek ve devletlerin birbirini denetlemesini sağlayarak 'hile yapma' riskini azaltır ve iş birliğini rasyonel bir seçenek haline getirir.
Neoliberal kurumsalcılığa göre (Robert Keohane), uluslararası sistemin anarşik yapısı devletler arasında 'bilgi eksikliği' ve 'güvensizlik' yaratır. Uluslararası kurumlar, bilgi akışını sağlayarak ve işlem maliyetlerini düşürerek devletlerin birbirini aldatma (cheating) riskini azaltır. Böylece devletler, başkalarının ne kadar kazandığından ziyade kendi elde ettikleri toplam (mutlak) kazanca odaklanarak iş birliği yapabilirler.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Neoliberal Kurumsalcılık ve İş Birliği Mekanizması
İpuçları
1
Neorealizm ve Neoliberalizm arasındaki temel fark, devletlerin kazançlara bakış açısı (mutlak vs. göreli) ve kurumların işlevidir.
2
Neoliberal kurumsalcılığın öncüsü Robert Keohane, kurumların 'işlem maliyetlerini' (transaction costs) nasıl etkilediğine odaklanır.
3
Anarşi altında devletlerin en büyük korkusu, karşı tarafın kurallara uymayıp kendisini aldatmasıdır (cheating). Kurumlar bu korkuyu bilgi sağlayarak aşar.
Daha Fazla Pratik
Joseph Grieco'nun Neoliberalizme yönelik 'göreli kazanç' eleştirisini ve bu eleştirinin güvenlik alanındaki iş birliğini neden daha zor kıldığını inceleyiniz.
Tahmini Süre:1m 30s