Klasik realizmin temel eserlerinden biri olan *Uluslararası Politika* (Politics Among Nations) kitabında Hans Morgenthau, 'Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi'ni formüle etmiştir. Morgenthau bu ilkeler bağlamında uluslararası siyasetteki güç mücadelesini ve devlet davranışlarını analiz ederken, teorisinin ontolojik temelini belirli bir yaklaşıma dayandırır.
Morgenthau'nun 'Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi' bağlamında, devletler arası ilişkilerde gözlemlenen bitmek bilmeyen güç arayışının ve çatışma potansiyelinin nihai kaynağı aşağıdakilerden hangisidir?
- AUluslararası sistemdeki devletlerin mutlak kazanç elde etmek yerine, asimetrik güç dağılımı endişesiyle sürekli olarak göreli kazanç peşinde koşmaları
- BDevletleri kendi güvenliklerini sağlamak için zorunlu olarak güç maksimizasyonuna iten, uluslararası sistemin merkezi bir otoriteden yoksun anarşik yapısı
- Uluslararası politikayı yöneten nesnel yasaların da temelini oluşturan, insanın rasyonel ancak bencil ve tahakküm kurmaya eğilimli değişmez doğasıCevap
- DDış politika karar alıcılarının analiz düzeyindeki algısal hataları ve uluslararası anarşiyi salt bir kaos ve kuralsızlık durumu olarak yorumlamaları
- EDevletler arası ilişkileri sınırlandıracak ve düzenleyecek asgari ortak değerlerin paylaşıldığı bir uluslararası toplum mekanizmasının kurulamamış olması
Cevap
Morgenthau'ya göre devletler arası güç arayışının ve çatışmanın nihai kaynağı, uluslararası politikayı yöneten nesnel yasaların da temelini oluşturan, insanın bencil ve tahakküm kurmaya eğilimli değişmez doğasıdır.
Morgenthau'nun siyasal gerçekçiliğinin altı ilkesinden ilki, siyasetin nesnel yasalar tarafından yönetildiği ve bu yasaların kökeninin insan doğasında bulunduğudur. Morgenthau'ya göre uluslararası alandaki güç mücadelesi, insanın doğuştan gelen bencil, çıkarcı ve tahakküm kurma arzusunun (animus dominandi) devletler düzeyindeki yansımasıdır. Çatışmanın nihai kaynağı sistem değil, insandır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Klasik Realizmde İnsan Doğası ve Güç Mücadelesi
Tahmini Süre:1m 30s