İki Savaş Arası Dönem () uluslararası ilişkiler düşüncesinin merkezinde yer alan İdealizm (Ütopik Liberalizm), rasyonel bireylerin ve aydınlanmış bir kamuoyunun savaşı bir 'hastalık' gibi görerek ortadan kaldırabileceği inancına dayanmaktadır. E.H. Carr tarafından ( ) adlı eserde sert bir biçimde eleştirilen ve İdealistlerin uluslararası hukuku ve örgütleri işler kılabileceklerine dair besledikleri temel felsefi varsayım aşağıdakilerden hangisidir?
- Çıkarların doğal uyumu ( ) varsayımı gereği, evrensel ahlaki ilkelerin ve barışın tüm aktörlerin ortak çıkarına olduğu düşüncesiCevap
- BUluslararası sistemin anarşik yapısının, devletleri güvenliklerini sağlamak adına sürekli olarak göreli kazanç maksimizasyonuna ve silahlanmaya ittiği tezi
- CKarşılıklı bağımlılığın artmasıyla birlikte devlet dışı aktörlerin askeri gücün önemini azaltarak uluslararası iş birliğini rasyonel bir zorunluluk haline getirmesi
- DDemokratik rejimlerin içsel karar alma süreçlerinden dolayı birbirlerine karşı savaş açma ihtimalinin yapısal olarak ortadan kalktığına dair rasyonel kanıtlar
- EUluslararası toplumun temel kurumları olan güç dengesi ve büyük güçlerin yönetiminin (Dünya Toplumu), sistemik istikrarın yegâne garantisi olduğu kabulü
Cevap
Çıkarların doğal uyumu ( ) varsayımı gereği, evrensel ahlaki ilkelerin ve barışın tüm aktörlerin ortak çıkarına olduğu düşüncesi
İdealizm (Ütopik Liberalizm), uluslararası ilişkilerde devletlerin çıkarlarının aslında birbiriyle çatışmadığını, barışın herkesin en büyük çıkarı olduğunu ve savaşın sadece rasyonel düşünememekten kaynaklandığını savunur. Bu 'Çıkarların Uyumu' varsayımı, Milletler Cemiyeti ve Kellogg-Briand Paktı gibi girişimlerin felsefi zeminini oluşturur. E.H. Carr, bu düşüncenin statükocu güçlerin kendi çıkarlarını 'evrensel ahlak' gibi pazarlamasından ibaret olduğunu söyleyerek bunu 'ütopik' bulmuştur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Çıkarların Uyumu ( )