Examkin

Soru

Zorluk: Ortaİdealizm (Ütopik Liberalizm) ve İki Savaş Arası Dönem

I.I. Dünya Savaşı'nın yıkıcı sonuçları üzerine inşa edilen İdealist (Ütopik Liberal) teori, uluslararası sistemin anarşik yapısından kaynaklanan çatışma riskini azaltmak ve barışı kurumsallaştırmak için rasyonel bir insan doğası ve hukuki düzen varsayımına dayanır. Bu yaklaşım, rasyonel devletlerin savaşın maliyetlerini anlayabileceğini ve ortak çıkarlar etrafında birleşebileceğini savunur.

Buna göre, İdealist düşünürlerin iki savaş arası dönemde (1919-1939) kalıcı barışı tesis etmek amacıyla önerdiği yöntem ve yaklaşımlar arasında aşağıdakilerden hangisi gösterilemez?

  1. A
    Milletler Cemiyeti aracılığıyla devletler arasındaki uyuşmazlıkların barışçıl yollarla ve kolektif bir güvenlik mekanizmasıyla çözülmesi
  2. B
    Norman Angell’ın vurguladığı gibi, ekonomik karşılıklı bağımlılığın artırılarak savaşın rasyonel bir seçenek olmaktan çıkarılması
  3. E. H. Carr’ın vurguladığı üzere, uluslararası ilişkilerin kaçınılmaz bir gerçeği olan güç politikaları ve ulusal çıkar kavramlarının merkeze alınmasıCevap
  4. D
    Woodrow Wilson’ın 14 İlkesi’nde yer alan gizli diplomasinin sonlandırılması ve halkların kendi kaderini tayin hakkının (self-determination) tanınması
  5. E
    1928 tarihli Kellogg-Briand Paktı örneğinde olduğu gibi, savaşın bir ulusal politika aracı olmaktan çıkarılarak hukuken yasaklanması

Cevap

Uluslararası ilişkilerin güç politikaları ve ulusal çıkar kavramları etrafında şekillenmesi gerektiğini savunan görüş, İdealizme ait bir öneri değil; E.H. Carr tarafından getirilen bir Realist eleştiridir.
İdealizm (Ütopik Liberalizm), barışın ancak uluslararası hukuk, örgütler (Milletler Cemiyeti) ve rasyonel iş birliği ile sağlanabileceğine inanır. Güç politikaları, ulusal çıkarın her şeyin üzerinde tutulması ve ittifaklar yoluyla denge arayışı gibi kavramlar, Realist bir perspektifi yansıtır. E.H. Carr, 'Yirmi Yılın Krizi' adlı eserinde İdealistleri gerçeklerden kopuk (ütopyacı) olmakla suçlayarak, uluslararası siyasetin temelde bir güç mücadelesi olduğunu savunmuştur. Bu nedenle güç ve ulusal çıkar odaklı bir yaklaşım İdealizmin bir önerisi olamaz.

Adım Adım Çözüm

1
İdealist teorinin temel varsayımlarını belirle.
İdealizm; rasyonalizm, uluslararası hukuk, kolektif güvenlik ve ekonomik iş birliğini savunur.
İki savaş arası dönemde barışın kurumsal ve hukuki yollarla sağlanabileceği düşünülmüştür.
2
Seçenekleri bu varsayımlarla karşılaştır.
Kolektif güvenlik (A), ekonomik bağımlılık (B), açık diplomasi (D) ve savaşın yasaklanması (E) İdealist yaklaşımlardır.
Bu unsurlar Wilson, Angell ve dönemin diğer İdealist düşünürlerinin temel argümanlarıdır.
3
Güç politikaları ve ulusal çıkar vurgusunun kaynağını analiz et.
Bu kavramlar Realist paradigmanın merkezindedir ve Carr gibi düşünürler tarafından İdealizmi eleştirmek için kullanılmıştır.
İdealizm güç politikalarını barışın önündeki bir engel olarak görürken, Realizm bunu sistemin kaçınılmaz bir gerçeği olarak kabul eder.

Anahtar Kavram

İdealizm (Ütopya) - Realizm Tartışması (Birinci Büyük Tartışma)

Daha Fazla Pratik

E.H. Carr'ın 'Yirmi Yılın Krizi' eserindeki İdealizm eleştirileri ile Hans Morgenthau'nun Realizm ilkelerini karşılaştırarak Birinci Büyük Tartışma'yı derinlemesine inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 15s
Bu soruyu puanla

Konular

İdealizm (Ütopik Liberalizm) ve İki Savaş Arası Dönem

Bu konudan daha fazla soru