Uluslararası sistemdeki güç dağılımı değişimlerini 'bağımsız değişken', dış politika davranışını ise 'bağımlı değişken' olarak tanımlayan; ancak bu iki değişken arasında devlet kapasitesi ve lider algıları gibi 'ara değişkenlerin' (intervening variables) bir filtre görevi gördüğünü savunan yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?
- AKlasik Realizm: Devlet davranışlarını sistemik yapıdan ziyade insan doğasının güç hırsıyla açıklar.
- BNeorealizm (Yapısal Realizm): Devletlerin iç yapısını bir 'kara kutu' olarak görerek analizi sistemik baskılarla sınırlar.
- Neoklasik Realizm: Sistemik baskıların devlet kapasitesi ve lider algıları gibi ara değişkenler aracılığıyla filtrelendiğini savunur.Cevap
- DSavunmacı Realizm: Sistemin anarşik yapısı nedeniyle devletlerin asıl amacının güvenliği korumak olduğunu ileri sürer.
- ESaldırgan Realizm: Belirsizlik ortamında devletlerin güç maksimizasyonu yapmasının rasyonel olduğunu savunur.
Cevap
Neoklasik Realizm, uluslararası sistemden gelen baskıların (bağımsız değişken) dış politikaya (bağımlı değişken) aktarılma sürecinde devletin iç yapısından kaynaklanan faktörlerin (ara değişkenler) belirleyici olduğunu savunur.
Doğru seçenek olan Neoklasik Realizm, Gideon Rose tarafından popülerleştirilen ve uluslararası sistemin yapısal etkilerinin devletin iç yapısındaki 'ara değişkenler' (liderlerin dünya görüşleri, devletin toplumsal kaynakları seferber etme gücü vb.) tarafından filtrelenerek dış politikaya dönüştüğünü savunan teoridir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
İletişim Bandı (Transmission Belt) ve Ara Değişkenler