Uluslararası İlişkiler disiplininin yılında kurumsallaşmasına öncülük eden "İdealist" evre ile ’ların sonunda bu evreye yöneltilen "Realist" eleştiriler (Birinci Büyük Tartışma) arasındaki temel paradigma değişimi aşağıdakilerden hangisidir?
- Siyaseti ahlak ve hukuk temelinde "iyileştirme" çabasından, siyaseti güç ve çıkar dengeleri üzerinden "açıklama" çabasına geçilmesiCevap
- BDiplomatik tarihin olay merkezli metodolojisinden, uluslararası kurumların hukuki yapısını inceleyen kurumsal bir metodolojiye geçilmesi
- CGelenekselci ve tarihselci analiz yöntemlerinin terk edilerek, davranışsalcı ve bilimsel modellerin disipline egemen olması
- DUlus-devlet merkezli güvenlik analizlerinden, devlet-dışı aktörlerin ve ekonomik karşılıklı bağımlılığın ön planda olduğu bir yapıya geçilmesi
- EUluslararası sistemin anarşik yapısının bir kaos olarak görülmesinden, bu yapının devlet davranışlarını kısıtlayan bir sistem olarak tanımlanmasına geçilmesi
Cevap
Siyaseti ahlak ve hukuk temelinde "iyileştirme" çabasından, siyaseti güç ve çıkar dengeleri üzerinden "açıklama" çabasına geçilmesi
Doğru cevap, disiplinin kurucu aşamasındaki "dünyayı iyileştirme" (normatif) amacının, savaşın patlak vermesiyle birlikte yerini "dünyayı olduğu gibi anlama ve açıklama" (ampirik/realist) amacına bırakmasını en iyi ifade eden seçenektir. Realizm, idealistlerin hukuk ve ahlak vurgusunu "ütopya" olarak nitelendirmiş ve güç (power) ile ulusal çıkar (national interest) kavramlarını merkeze koymuştur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Birinci Büyük Tartışma (İdealizm - Realizm)
Daha Fazla Pratik
E.H. Carr'ın 'Yirmi Yılın Krizi' kitabındaki Realizm eleştirilerini daha detaylı inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s