Uluslararası bir çevre sözleşmesi müzakerelerinde, X ve Y devletleri karbon emisyonlarını azaltmak ve yeşil teknoloji transferi sağlamak üzere kapsamlı bir mekanizma kurmak üzeredir. Anlaşma, her iki devlete de ciddi ekonomik ve ekolojik faydalar sağlayacak potansiyele sahiptir. Ancak X devleti, söz konusu mekanizmanın Y devletinin sanayi altyapısına asimetrik bir teknolojik avantaj sağlayacağını ve bu durumun uzun vadede Y'nin ekonomik ve dolaylı olarak askeri kapasitesini artırarak mevcut güç dengesini kendi aleyhine bozacağını hesaplayarak anlaşmayı imzalamaktan son anda vazgeçmiştir. Buna göre, neo-neo tartışması (neorealizm-neoliberalizm) bağlamında, X devletinin bu davranışı ve teorilerin bu duruma yaklaşımı hakkında aşağıdaki değerlendirmelerden hangisi doğrudur?
- Neorealizme göre X devleti 'göreli kazanç' kaygısıyla hareket ederek hayatta kalma güdüsünü öncelemiştir; neoliberalizme göre ise tarafların güven eksikliğini giderecek kurumsal şeffaflık mekanizmalarının yetersiz kalması potansiyel 'mutlak kazançların' feda edilmesine yol açmıştır.Cevap
- BX devletinin kararı, neoliberalizmin temel varsayımı olan 'göreli kazanç' maksimizasyonuna uygun bir adımdır; neorealizme göre ise bu geri çekilme, devlet adamlarının bencil insan doğasının uluslararası siyasete kaçınılmaz bir yansımasıdır.
- CHer iki teori de X devletinin rasyonel bir aktör olduğu varsayımını reddeder; neorealizm kararı devletin iç politik algılarına bağlarken, neoliberalizm bu sorunun ancak normatif bir dünya hükümeti kurularak çözülebileceğini savunur.
- DNeorealistler X devletinin masadan kalkmasını uluslararası anarşinin yarattığı sürekli ve fiili bir silahlı çatışma/kaos ortamıyla açıklarken; neoliberaller, anlaşmanın iptalini küresel bir hegemonyanın yokluğuna bağlar.
- ENeorealizm bu uyuşmazlığı devletlerin uluslararası toplumun paylaşılan kültürel kurallarını ihlal etmesiyle açıklarken; neoliberalizm, mutlak kazancın sadece karşılıklı bağımlılığın küresel bir 'dünya toplumu' yarattığı aşamada mümkün olacağını iddia eder.