Neorealist literatürde ittifak oluşumlarını açıklayan iki önemli teorik katkı, Kenneth Waltz'un geleneksel 'güç dengesi' yaklaşımının eksikliklerini gidermeyi amaçlamıştır. Bu kapsamda öne sürülen iki temel argüman şöyledir:
I. Devletler kiminle ittifak kuracaklarına karar verirken salt toplam maddi kapasiteye bakmazlar; coğrafi yakınlık, saldırgan yetenekler ve algılanan niyetlerin birleşiminden oluşan spesifik bir unsura karşı dengeleme yaparlar.
II. İttifak davranışları sadece güvenlik arayışıyla açıklanamaz; sistemin statükosundan memnun olmayan (revizyonist) devletler, sistemi değiştirmek isteyen güçlü bir aktöre sırf kâr ve ganimet elde etmek amacıyla eklemlenme (vagonlama) eğilimi gösterebilirler.
Bu iki önermeyi merkeze alarak ittifak teorilerini geliştiren yaklaşımlar ve bu yaklaşımların temsilcileri aşağıdakilerin hangisinde sırasıyla doğru eşleştirilmiştir?
- I. Tehdit Dengesi (Stephen Walt) – II. Çıkar Dengesi (Randall Schweller)Cevap
- BI. Çıkar Dengesi (Randall Schweller) – II. Tehdit Dengesi (Stephen Walt)
- CI. Güç Dengesi (Kenneth Waltz) – II. Saldırgan Realizm (John Mearsheimer)
- DI. Tehdit Dengesi (Stephen Walt) – II. Savunmacı Realizm (Robert Jervis)
- EI. Güç Geçişi (A.F.K. Organski) – II. Neoliberal Kurumsalcılık (Robert Keohane)